ضجه امام سجاد(ع)

در دارالسلام آمده است که امام سجاد(ع) با شینیدن مصائب امام حسین(ع) چنین رفتار کرد: قام علی طوله و نطح الجدار بوجهه فکسر انفه و شجّ رأسه و سال دمه علی صدره و خرّ مغشّیا علیه من شدة الحزن و البکاء؛ تمام قد ایستاد و صورت را به دیوار کوبید و در نتیجه بینی او شکست و سرش شکاف برداشت و خون به سینه اش جاری شد و از شدت اندوه و گریه غش کرد. (دارالسلام، محدث نوری، ج 2، ص 179) آیا روایت فوق در منابع دیگر نیز آمده و صحیح است؟
 2766