بلوغ - صفحه 1

درآمد

بلوغ ، در لغت

«بلوغ» از مادّه «بلغ» به معناى: رسيدن به چيزى ، به پايان مقصد رسيدن ، و يا به نهايتِ آن نزديك شدن است . ابن فارس مى گويد :
الباءُ وَ اللّامُ وَ الغَينُ أصلٌ واحِدٌ ، و هُوَ الوُصولُ إلَى الشَّى ءِ . تَقولُ : بَلَغتُ المَكانَ ، إذا وَصَلتَ إلَيهِ وَقَد تُسَمَّى المُشارَفَةُ بُلوغا بِحَقِّ المُقارَبَةِ .۱
باء و لام و غين (بلغ) ، يك معناى اصلى دارد و آن «رسيدن به چيزى» است . مى گويى : «بَلَغتُ المكانَ»، يعنى : به آن مكان رسيدم . گاه به مُشرف و نزديك شدن [به مقصد] ، بلوغ مى گويند .
ابن منظور در اين باره آورده :
بَلَغَ الشَّى ءُ يَبلُغُ بُلوغا و بَلاغا : وَصَلَ وَ انتَهى... وَ بَلَغَ الغُلامُ : اِحتَلَمَ كَأَنَّهُ بَلَغَ وَقتُ الكِتابِ عَلَيهِ وَالتَّكليفِ . . .بَلَغَ الصَّبِىُّ وَ الجارِيَةُ ، إذا أدرَكا و هُما بالِغانِ .۲
[جمله] «بَلَغَ الشى ءُ يبلغ بُلوغا و بلاغا» يعنى : رسيد و پايان يافت ... . «بَلَغَ الغلامُ» يعنى : آن پسر به سنّ بلوغ رسيد ، گويى زمان نوشتن [ثواب و گناه] بر او و تكليف رسيده است ... . «بَلَغَ الصبىّ و الجارية» يعنى : آن پسر بچّه و دختر بچّه رسيدند و بالغ شدند .

1.معجم مقاييس اللغة : ج ۱ ص ۳۰۱ (مادّه «بلغ») .

2.لسان العرب : ج ۸ ص ۴۱۹ و ۴۲۰ (مادّه «بلغ») .

صفحه از 18