منبع : خير و برکت از نگاه قرآن و حديث سال انتشار : 1382 از صفحه 186 تا صفحه 187
گوش شنوای دانش

گوش شنوای دانش

اشاره به سوره انفال آیه 23

الكافي عن سلمة بن محرز :سَمِعتُ أبا جَعفَرٍ عليه السلام يَقولُ : إنَّ مِن عِلمِ ما اُوتينا تَفسيرَ القُرآنِ وأحكامَهُ ، وعِلمَ تَغييرِ الزَّمانِ وحَدَثانِهِ ؛ إذا أرادَ اللّهُ بِقَومٍ خَيرا أسمَعَهُم ، ولَو أسمَعَ مَن لَم يَسمَع لَوَلّى مُعرِضا كَأَن لَم يَسمَع .

ثُمَّ أمسَكَ هُنَيئَةً ثُمَّ قالَ : ولَو وَجَدنا أوعِيَةً أو مُستَراحا لَقُلنا ، وَاللّهُ المُستَعانُ .[۱]

الكافىـ به نقل از سلمة بن محرز ـ: از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: «از دانشى كه به ما آموخته اند، تفسير قرآن و احكام آن، و دانشِ دگرگونى زمان و حوادث آن است . خداوند، هرگاه درباره قومى اراده خيرى داشته باشد، به گوش آنان مى رساند و اگر به گوش كسى برساند كه شنوا نيست ، اعراض كرده، روى برمى گرداند، گويا چيزى نشنيده است » .

آن گاه امام عليه السلام اندكى درنگ كرد. سپس فرمود: «اگر ما ظرفيّت يا دلى آماده بيابيم، مى گوييم؛ و ياريخواهى از خداست».

اشارت قرآنی:

اشاره است به آيه :

وَ لَوْ عَلِمَ اَللّٰهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ وَ لَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ  ﴿الأنفال‏، ۲۳﴾

و اگر خداوند خیری در آنها می‌دانست، (حرف حق را) به گوش آنها می‌رساند؛ ولی (با این حال که دارند،) اگر حق را به گوش آنها برساند، سرپیچی کرده و روگردان می‌شوند.


[۱]الكافي : ۱ / ۲۲۹ / ۳ ، بصائر الدرجات : ۱۹۴ / ۱ عن عمرو بن مصعب عن الإمام الصادق عليه السلامنحوه ، بحار الأنوار : ۲۳ / ۱۹۴ / ۲۱ .