عنوان کتاب : خاطره های آموزنده
پديدآورنده : محمد محمدی ری شهری
زمان پدیدآورنده: معاصر
محل نشر : قم
ناشر : دارالحدیث
نوبت چاپ : اول
تاریخ انتشار : 1391
تعداد جلد : 1
تعداد صفحه : 372
قطع : وزیری
زبان : فارسی
جستجو در Lib.ir

خاطره های آموزنده

آیت الله ری شهری به تناسب مسؤولیت هایی که داشته است، خاطره های فراوان دارد که بخشی از آن ها منتشر شده است. افزون بر خاطره هایی که تجربه شخصی ایشان است، دیگران نیز، مکرر، خاطراتشان را برای وی نقل کرده اند که بسیاری از آنها مفید و آموزنده است. در میان این دسته از خاطرات، آنچه به گونه ای با مسائل اعتقادی و اخلاقی مرتبط می شد، از آموزندگی بیشتری برخوردار بوده و نویسنده تلاش می کرده، آنها را بدون کم یا زیاد گرد آورد.

این مجموعه با نام «خاطرات آموزنده» بیشتر به این دسته از خاطره ها اختصاص دارد که در پنج فصل تنظیم شده اند:

فصل یکم: خاطراتی از کرامات و عنایات اهل بیت(ع)

فصل دوم: خاطراتی از انقلاب اسلامی ایران

فصل سوم: خاطراتی از شهدا و جانبازان

فصل چهارم: خاطراتی از حج

فصل پنجم: خاطرات متنوع.

در خور ذکر است که خاطرات این مجموعه اغلب اعتقادی و یا اخلاقی است. بنا بر این، مطالعه این کتاب، می تواند به طور غیر مستقیم، در تحکیم عقاید دینی و ارزش های اخلاقی و عملی، مؤثر باشد. افزون بر این، گاهی از نظر سیاسی نیز آموزه هایی را به مخاطب القا می کند. مثلاً وقتی می خوانیم که توسل به حضرت فاطمه(ع) در پیروزی حزب الله در جنگ ۳۳ روزه، بر اسرائیل، مؤثر بوده، درس های مختلفی می توان از این خاطره آموخت، مانند این که:

۱. وعده الهی که فرموده است: وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ؛[۱] خدا کسی را که [دین] او را یاری کند، یاری می دهد) حق است.

۲. مقاومت گروهی اندک، در سایه ایمان و توکّل، پیروزی آفرین است: كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللّهِ؛[۲] چه بسا گروهی اندک به فرمان خدا بر گروهی بسیار پیروز شدند.

۳. پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) و به خصوص حضرت فاطمه(ع) می توانند به اذن خداوند سبحان، در حوادث جهان نقش ایفا کنند.

۴. توسل به پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) در کنار تلاش، در حل مشکلات سیاسی و نظامی مؤثر است.

۵. جریان سیاسی حزب الله، مورد تأیید خداوند و خاندان رسالت است.

امید است دیگر خاطرات آیت الله ری شهری ـ که همواره مورد توجه بوده ـ به زیور طبع آراسته گردد.


[۱]. حج، آیه ۴۰.

[۲]. بقره: آیۀ ۲۴۹.