قاهر و قهار

پرسش :

در مورد قاهر و قهار (صفات خداوند) با توجه به لغت، قرآن و حدیث توضیح دهید.



پاسخ :

واژه شناسى «قاهر» و «قهّار»

صفت «قهّار (بسيار چيره)»، مبالغه در «قاهر (چيره)» از مادّه «قهر» به معناى چيرگى است. از اين روست كه قاهر و قهّار، دو صفت نسبى هستند كه بيانگر گونه اى از پيوند يك موجود با موجودى ديگرند.

قاهر و قهّار، در قرآن و حديث

قرآن كريم، صفت «قاهر» را دو بار با تعبير:  «هُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ ؛ اوست چيره بر فراز بندگانش»  و صفت «قهّار» را شش بار همراه با صفت «واحد (يكتا)» به كار برده است.

 در احاديث، چيره بودن خداى سبحان، به گونه مطلق و نسبت به همه چيزهاست. از سوى ديگر، چيره بودن خدا ، مانند چيره بودن آفريده ها نيست؛ چرا كه چيرگى آفريده ها معمولاً با حيله و نيرنگ و درماندگى آميخته است و چيره بودن آنها از يك جهت، همراه با مغلوب بودن از جهتى ديگر است. چيرگى خداى والا، به اين معناست كه چون موجودات، آفريده خدا هستند و به او پا برجايند، در هستى و همه شئون خود، به او نيازمندند و در پيشگاه او، جامه خوارى و بينوايى بر تن دارند.



پاسخگو : بخش پاسخ گویی پایگاه حدیث نت