مهدويّت در مطالعات اروپايى

پرسش :

مهدويّت در مطالعات اروپايى چگونه است؟



پاسخ :

نخستين تلاش رسمى اروپاييان در شناخت مهدويّت را مى توان در فرانسه رديابى كرد. در سال ۱۹۶۸ نخستين كنگره بين المللى مستشرقان در باره تشيّع اثناعشرى با عنوان «تشيّع امامى» در استراسبورگ ايالت آلزاس فرانسه برگزار شد. مستشرقان صاحب نامى چون هانرى كربن، ويلفرد مادلونگ، رينر گرمليش و آن لمبتون در اين همايش مشاركت داشتند و نيمى از محققان شركت كننده در آن از صاحب نظران مسلمان شيعى (از جمله امام موسى صدر و عبد الجواد فلاطورى) بودند. نكته در خور توجّه، برگزارى اين همايش پيش از وقوع انقلاب اسلامى ايران كه از اهميت شيعه شناسى در اين دوره براى غربيان خبر مى دهد. بنا برتصريح عبد الجبّار ناجى همه مباحث اين كنگره حول اعتقاد به آموزه مهدويّت و غيبت امام مهدى عليه السلام در سامراء بوده است.[۱]مجموعه مباحث اين همايش با عنوان «تشيّع امامى» بارها در فرانسه چاپ شده است.[۲]

ديگر فعاليّت پژوهشى اروپايى در اين زمينه، مقاله «ولايت در نگاه شيعه در دوره غيبت امام» نوشته ويلفرد مادلونگ است كه جُرج مَقدِسى آن را در بخشى از كتاب خودش با عنوان مفهوم ولايت در سده هاى ميانه[۳]آورده است. اين كتاب در سال ۱۹۸۲م در پاريس نشر يافت. مادلونگ در اين مقاله به تأثير غيبت امام در انديشه سياسى شيعه، بويژه مفهوم قدرت سياسى، پرداخته است.


[۱]التشيع و الاستشراق: ص ۲۸۸.

[۲]Le Shiisme Imamate, Calloqe Strasbourg ۸۶۹۱, Paris, ۰۷۹۱.

[۳]La Notion dautor au Moyen Age, George Makdise)ed(, )Paris, ۲۸۹۱(.



پاسخگو : بخش پاسخ گویی پایگاه حدیث نت