135
مَنهَجُ اليقين

[ سيزدهم : خيانت در غنيمت ]

سيزدهم از جمله كبائر ـ چنانچه در حديث عبد العظيم وارد شده ـ ، غَلول است ؛ ۱ يعنى خيانت در مالى كه مسلمانان ، از كفّار گرفته باشند . و حق تعالى ، در باب غَلول فرموده كه : «وَمَن يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ » ؛ ۲ يعنى : كسى كه در مال غنيمت ، دزدى و خيانت كند ، آنچه برده ، در روز قيامتْ مى آورد .
و در بعضى روايات ، وارد شده كه : آنچه دزديده باشد ، روز قيامت ، در گردنش بار كرده ، در محشر ، حاضر مى كنند . ۳ و در حديث اعمش ، مطلقِ دزدى واقع شده و ممكن است كه مراد به غلول ، مطلقِ دزدى باشد ، چنانچه از كلام بعضى از اهل لغت ، ظاهر مى شود .
و در كتاب من لا يحضره الفقيه ، از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده كه : كسى كه آن قدر بدزدد كه مساوى ديتِ دستش بشود ، در آن وقت ، خدا تعالى ، او را رسوا مى كند . ۴
و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : حضرت امير المؤمنين عليه السلام كسى را كه مرتبه اوّل دزدى مى كرد ، دست راستش را مى بُريد و مرتبه دويّم ، پاى چپش را و مرتبه سيّم ، به زندانش مى فرستاد كه تا زنده باشد ، در زندان باشد و خرج او را از بيت المال مى داد . ۵ و در حديث ديگر ، روايت كرده كه اگر در زندان دزدى بكند ، كشته مى شود . ۶
و از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده كه دست كفنْ دزد را قطع مى فرمود ۷ و در حديث ديگر ، روايت كرده كه كفن دزدى را به خدمت آن حضرت آوردند . پس موى او را گرفته ، او را به زمين زد و فرمود كه : اى بندگان خدا! لگدمال كنيد او را . پس لگد بر او زدند تا مُرد . ۸
و بعضى از علما گفته اند كه كشتن ، در صورتى است كه اين فعل ، مكرّر از او سر زده باشد .

1.. الكافى ، ج ۲ ، ص ۱۸۵ و ۱۸۶ ، ح ۲۴ .

2.. سوره آل عمران ، آيه ۱۶۱ .

3.. بحار الأنوار ، ج ۷۶ ، ص ۱۸۱ .

4.. كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج ۴ ، ص ۶۰ ، ح ۵۰۹۸ .

5.. همان ، ح ۵۱۱۱ .

6.. همان ، ح ۵۱۱۲ .

7.. همان ، ص ۶۷ ، ح ۵۱۱۸ .

8.. همان ، ح ۵۱۲۰ .


مَنهَجُ اليقين
134
  • نام منبع :
    مَنهَجُ اليقين
    تعداد جلد :
    1
    ناشر :
    دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1388
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 210808
صفحه از 527
پرینت  ارسال به