299
مَنهَجُ اليقين

مَنهَجُ اليقين
298

[ زشتى معصيت الهى ]

امّا قبح معصيت ، پس روايت كرده است محمّد بن يعقوب كلينى رضى الله عنه از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : هر گاه بنده گناهى مى كند ، در دل او نقطه سياهى پيدا مى شود. پس اگر توبه كرد ، برطرف مى شود و اگر معصيت را بيشتر كرد ، بيشتر مى شود تا وقتى كه دل را فرو گرفت ، ديگر هرگز رستگار نمى شود . ۱
و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : هيچ رگى در بدن آدمى نمى جهد و هيچ مصيبتى و مرضى و دردِ سرى ۲ عارض نمى شود ، مگر به سبب معصيتى ، چنانچه در كلام خود فرموده كه : «وَ مَآ أَصَابَكُم مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُواْ عَن كَثِيرٍ» ؛ ۳ يعنى : هر مصيبتى كه به شما برسد ، به سبب گناهانى است كه به دست آورده ايد و خداى تعالى ، از بسيارى از آنها عفو مى فرمايد . ۴
و از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده كه فرمود : خداى ـ عزَّ و جلَّ ـ به يكى از انبيا عليهم السلام وحى فرمود كه : هر گاه بنده اى اطاعتِ من مى كند ، راضى مى شوم و وقتى كه راضى شدم ، بركت مى دهم و بركت مرا نهايتى نيست ، و وقتى كه عصيان من كند ، غضب مى كنم و وقتى كه غضب كنم ، لعنت مى كنم و لعنت من تا به فرزند هفتمين مى رسد . ۵
و ابن بابويه رحمه الله در امالى ، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه از آباى كرام [ خود ] عليهم السلام روايت مى فرمود كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود كه : بنده ، صد سال از براى يك گناه از گناهان خود ۶ در صحراى قيامت يا غير آن ، محبوس مى ماند و ارواحِ برادران خود را مى بيند كه در بهشت ، مشغول عشرت اند . ۷
و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود : هيچ سالى بارانش از سال ديگر كمتر نيست ؛ ليكن خداى تعالى به هر جا كه خواهد ۸ ، مى فرستد. به درستى كه هرگاه قومى مرتكب معاصى شوند ، خداى تعالى ، آن باران كه از براى ايشان مقدّر فرموده ، به قومى ديگر مى فرستد يا به كوه ها و بيابان ها مى فرستد . و به درستى كه خداى تعالى ، عذاب مى كند جُعل را در مسكنش به سبب نفرستادن باران به زمينى كه در آن جا ساكن شده از براى گناه كارى جمعى كه در آن جا مى باشند. و خداى تعالى ، راهى از براى آن جُعل ، مقرّر فرموده كه از محلّه اهل معاصى بيرون تواند رفت . ۹
و در عيون ، از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده كه فرمود : گناهان صغيره ، راه هاى گناهان كبيره اند و كسى كه از خداى تعالى در چيز اندك نمى ترسد ، در بسيارى نيز نمى ترسد و اگر خداى تعالى مردم را به بهشت و دوزخ ، نترسانيده بود ، هر آينه ، بر ايشان واجب بود كه او را اطاعت كنند و عصيان ننمايند از جهت تفضّل و احسان كه به ايشان كرده و نعمت هايى كه بى سابقه بندگى و استحقاق ، به ايشان عطا فرموده . ۱۰
و شيخ طوسى رحمه الله در امالى ، از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده كه فرمود : هرگاه بندگان الهى گناهى احداث كنند كه پيش تر نكرده باشند ، خداى تعالى ، بلايى تازه به ايشان مى فرستد كه پيش تر نديده باشند . ۱۱
و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : جمعى كه به سبب ارتكاب معاصى مى ميرند ، بيشترند از آنها كه به سبب رسيدن اجل مى ميرند ، و جمعى كه به سبب احسان زندگى مى كنند ، بيشترند از آنها كه به سبب طول عمر ، زندگى مى كنند . ۱۲
و ابن بابويه رحمه الله در ثواب الأعمال ، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه از پدر خود ـ صلوات اللّه عليه ـ روايت فرمود كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : كسى كه گناهى كند و خندان باشد ، گريان به جهنّم خواهد رفت . ۱۳

1.. الكافى ، ج ۲ ، ص ۲۷۳ ، ح ۲۰ .

2.. الف : - «و دردِ سرى» .

3.. سوره شورا ، آيه ۳۰.

4.. الكافى ، ج ۲ ، ص ۲۶۹ ، ح ۳ .

5.. همان ، ص ۲۷۵ ، ح ۲۶ .

6.. الف : - «خود» .

7.. الأمالى ، صدوق ، ص ۴۹۷ ، ح ۶۸۰ .

8.. ب : «مى خواهد» .

9.. همان ، ص ۳۸۴ ، ح ۴۹۳ .

10.. عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج ۱ ، ص ۱۹۳ ، ح ۴ .

11.. الأمالى ، طوسى ، ص ۲۲۸ و ۲۲۹ ، ح ۴۰۲ .

12.. همان ، ص ۳۰۵ ، ح ۶۱۱ .

13.. ثواب الأعمال ، ص ۲۲۳ .

  • نام منبع :
    مَنهَجُ اليقين
    تعداد جلد :
    1
    ناشر :
    دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1388
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 210753
صفحه از 527
پرینت  ارسال به