2 رجب

۲ رجب
لیله الرغائب (اولین شب جمعه ماه رجب)
شرح مناسبت:
شب جمعه اول ماه رجب «لیلة الرغائب» نام دارد. از رسول خدا(ص) درباره نماز این شب روایت شده است:
«هر بندهای که آن را به جا  آورد، خداوند تمامی گناهانش را می بخشد، هرچند مانند کف دریاها و به تعداد شن ها و سنگینی کوه ها و برگ درختان باشد و روز قیامت می تواند هفتصد نفر از خانواده اش را که سزاوار آتش جهنم هستند، شفاعت نماید و در شب اول قبر، ثواب این نماز همچون چهره ای زیبا و خوش صدا و خوش بو ظاهر می شود و به وی می گوید: آمده ام تا تنهایی و وحشت تو را از بین ببرم».
کیفیت این نماز به این صورت است که فرد شب جمعه اولی ماه رجب را روزه می گیرد و دوازده رکعت نماز بین نماز مغرب و عشا می خواند. هر دو رکعت با سلام پایان می گیرد و در هر رکعت، یک مرتبه سوره حمد، سه مرتبه سور قدر و دوازده مرتبه سوره توحید خوانده می شود.
پس از نماز، هفتاد مرتبه صلوات می فرستد و سپس در حالت سجده، هفتاد مرتبه می گوید: «رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ تَجٰاوَزْ عَمّٰا تَعْلَمُ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِىُّ الأَعْظَمُ» و نیز میگوید: «سُبُّوحٌ قُدّوُسٌ رَبُّ الْمَلٰائِكَةِ وَالرُّوحِ». دوباره به سجده میرود و آنچه در سجده قبلی انجام داده، تکرار می کند و سپس حاجت خود را در سجده از خدا می خواهد.
منبع:اخلاق و آداب مامقانی، ص ۲۸۵
آیات و روایات:
لیله الرغائب (اولین شب جمعه ماه رجب)
پیامبر خدا صلى الله علیه و آله در بیان فضیلت ماه رجب:
لا تَغفُلوا عَن أوَّلِ لَیلَةِ جُمُعَةٍ مِنهُ، فَإِنّها لَیلَةٌ تُسَمّیهَا المَلائِکةُ لَیلَةَ الرَّغائِبِ، وذلِک إنَّهُ إذا مَضى ثُلُثُ اللَّیلِ لَم یبقَ مَلَک فِی السَّماواتِ وَالأَرضِ إلّایجتَمِعونَ فِی الکعبَةِ وحَوالَیها، ویطَّلِعُ اللَّهُ عَلَیهِمُ اطِّلاعَةً، فَیقولُ لَهُم: یا مَلائِکتی، سَلونی ما شِئتُم، فَیقولونَ: رَبَّنا، حاجَتُنا إلَیک أن تَغفِرَ لِصُوّامِ رَجَبٍ، فَیقولُ اللَّهُ تَبارَک وتَعالى : قَد فَعَلتُ ذلِک. ثُمَّ قالَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله علیه و آله: ما مِن أحَدٍ صامَ یومَ الخَمیسِ- أوَّلَ خَمیسٍ مِن رَجَبٍ- ثُمَّ یصَلّی بَینَ العِشاءِ وَالعَتَمَةِ اثنَتَی عَشرَةَ رَکعَةً، یفصِلُ بَینَ کلِّ رَکعَتَینِ بِتَسلیمَةٍ، یقرَأُ فی کلِّ رَکعَةٍ فاتِحَةَ الکتابِ مَرَّةً و «إنّا أنزَلناهُ فی لَیلَةِ القَدرِ» ثَلاثَ مَرّاتٍ، و «قُل هُوَ اللَّهُ أحَدٌ» اثنَتَی عَشرَةَ مَرَّةً، فَإِذا فَرَغَ مِن صَلاتِهِ صَلّى عَلَی سَبعینَ مَرَّةً، یقولُ: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ النَّبِی الامِّی وعَلى آلِهِ»، ثُمَّ یسجُدُ ویقولُ فی سُجودِهِ سَبعینَ مَرَّةً: «سُبّوحٌ قُدّوسٌ رَبُّ المَلائِکةِ وَالرّوحُ»، ثُمَّ یرفَعُ رَأسَهُ ویقولُ: «رَبِّ اغفِر وَارحَم وتَجاوَز عَمّا تَعلَمُ، إنَّک أنتَ العَلِی الأَعظَمُ»، ثُمَّ یسجُدُ سَجدَةً اخرى فَیقولُ فیها مِثلَ ما قالَ فِی السَّجدَةِ الاولى ، ثُمَّ یسأَلُ اللَّهَ حاجَتَهُ فی سُجودِهِ، فَإِنَّها تُقضى إن شاءَ اللَّهُ تَعالى . ثُمَّ قالَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله علیه و آله: وَالَّذی نَفسی بِیدِهِ لا یصَلّی عَبدٌ أو أمَةٌ هذِهِ الصَّلاةَ إلّاغَفَرَ اللَّهُ لَهُ جَمیعَ ذُنوبِهِ ولَو کانَت ذُنوبُهُ مِثلَ زَبَدِ البَحرِ، وعَدَدَ الرَّملِ، ووَزنَ الجِبالِ، وعَدَدَ وَرَقِ الأَشجارِ، ویشَفَّعُ یومَ القِیامَةِ فی سَبعِمِئَةٍ مِن أهلِ بَیتِهِ مِمَّن قَدِ استَوجَبَ النّارَ، فَإِذا کانَ أوَّلُ لَیلَةِ نُزولِهِ إلى قَبرِهِ بَعَثَ اللَّهُ إلَیهِ ثَوابَ هذِهِ الصَّلاةِ فی أحسَنِ صورَةٍ، بِوَجهٍ طَلقٍ ولِسانٍ ذَلقٍ، فَیقولُ: یا حَبیبی، أبشِر فَقَد نَجَوتَ مِن کلِّ شِدَّةٍ، فَیقولُ: مَن أنتَ؟ فَما رَأَیتُ أحسَنَ وَجهاً مِنک، ولا شَمِمتُ رائِحَةً أطیبَ مِن رائِحَتِک؟ فَیقولُ: یا حَبیبی، أنَا ثَوابُ تِلک الصَّلاةِ الَّتی صَلَّیتَها لَیلَةَ کذا، فی بَلدَةِ کذا، فی شَهرِ کذا، فی سَنَةِ کذا، جِئتُ اللَّیلَةَ لِأَقضِی حَقَّک، وآنَسَ وَحدَتَک، وأَرفَعَ عَنک وَحشَتَک، فَإِذا نُفِخَ فِی الصّورِ ظَلَلتُ فی عَرصَةِ القِیامَةِ عَلى رَأسِک، وإنَّک لَن تَعدَمَ الخَیرَ مِن مَولاک أبَداً.
الإقبال: ج ۳ ص ۱۸۵