پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
اَلجَنَّةُ طَيِّبَةٌ، طَيَّبَها اللّهُ وَ طَيَّبَ رِيحَها، يُوجَدُ رِيحُها مِن مَسِيرَةِ أَلفَي عامٍ وَ لا يَجِدُ رِيحَ الجَنَّةِ عاقٌّ وَ لا قاطِعُ رَحِمٍ وَ لا مُرخِي الإِزارِ خُيَلاءَ.
بهشت، خوش جايى است! خداوند، آن را خوش و خوشبو قرار داده است و بويش از مسافت دو هزار سال راه، به مشام مىرسد؛ امّا كسى كه از پدر و مادرش نافرمانى كند و كسى كه با خويشاوندش قطع رابطه كند و كسى كه از روى تكبّر، دامنكشان راه رود، بوى بهشت را استشمام نمىكند.
الكافى : ج6 ص50 ح6
امام على عليه السّلام می فرماید:
ما زالَ الزُّبَيْرُ رَجُلاً مِنّا اَهْلَ الْبَيْتِ حَتّى نَشَاَ ابْنُهُ الْمَشْؤُومُ عَبْدُاللّهِ؛
زبير همواره مردى از ما اهل بيت بود تا زمانى كه فرزند شومش عبداللّه رشد كرد.
نهج البلاغه، حکمت ۴۵۳
