عنوان کتاب : البیان غیر اللفظی فی الحدیث النبوی (لغة الجسد)
پديدآورنده : احمد علی عبدالعزیز
زمان پدیدآورنده: معاصر
محل نشر : قاهره
ناشر : عالم الثقافه
نوبت چاپ : اول
تاریخ انتشار : 1437 ق
تعداد جلد : 1
تعداد صفحه : 200
قطع : رقعی
زبان : عربی
جستجو در Lib.ir

البیان غیر اللفظی فی الحدیث النبوی (لغة الجسد)

همیشه انسان ها آنچه را می خواهند به مخاطبشان القا کنند، با لفظ نیست. گاهی با ایما و اشاره است و گاهی گوینده، همراه لفظ، حالاتی به خود می گیرد. اگر حالت گوینده را ندانیم، در بعضی موارد چه بسا به خطا افتیم. مثلا ممکن است در فضای مجازی، سخنی از شخصی دریافت کنیم، اما چون چهره ی او را نمی بینیم، چه بسا بپنداریم با عصبانیت آن سخن را گفته در حالی که حرف او همراه مزاح بوده است.

محدثان برای اینکه خواننده ی حدیث، به اشتباه نیفتد، گاهی حالت معصوم را هنگام سخن گفتن، ذکر کرده اند. مثلا پیامبر(ص) با غضب چنین گفت یا با گریه یا لبخند یا با گرداندن صورت و...

به عنوان نمونه در صحیح مسلم، ج ۳، ص ۶۵ آمده است:

«زار النبی(ص) قبر أمه فبكى وأبكى من حوله فقال استأذنت ربى فی أن استغفر لها فلم یؤذن لی واستأذنته فی أن أزور قبرها فاذن لی.

فزوروا القبور فإنها تذكر الموت

پیامبر(ص) قبر مادرش را زیارت کرد. خود گریست و اطرافیانش را نیز به گریه آورد. سپس فرمود: از پروردگارم جهت استغفار برای مادرم اجازه خواستم اما اجازه نفرمود. برای زیارت او اجازه خواستم که اجازه داد.

پس به زیارت قبرها بروید؛ زیرا یادآوری مرگ است».

نویسنده پس از توضیح انواع بیان ها با بدن، نمونه هایی از حادیث پیامبر(ص) را ذکر و توضیحاتی را در مورد آن حدیث ذکر کرده است. مثلا اگر رسول خدا(ص) با خنده مطلبی را فرموده، دلیل خنده را گفته است.