101
فرهنگ‌ نامه مرثيه‌سرايي و عزاداري سيدالشهدا عليه السلام

فصل ششم : تحليلى در باره متفرّدات منابع متأخّر

مطالعه تفصيلىِ گزارش‏هاى مربوط به واقعه عاشورا ، كه در منابع كهن آمده‏۱ ، اين پرسش را براى پژوهشگر پديد مى‏آورد كه : چرا شمارى از مطالب مشهورى كه در منابع متأخّر آمده‏اند و بسيارى از مرثيه‏سرايان در تبيين واقعه عاشورا مطرح مى‏كنند ، در اين منابع نيست ؟ آيا مُتفرّدات منابع متأخّر۲ ، معتبر نيستند و اصولاً اين گزارش‏ها اساسى ندارند؟ و يا دليل ديگرى در اين باره وجود دارد؟

دلايل بهره نبردن از منابع متأخّر

در فصول گذشته نكاتى در اين باره بيان شد ؛ ولى با توجّه به اهمّيت موضوع و براى روشن‏تر شدن پاسخ پرسش‏هاى ياد شده ، در اين جا نيز به دلايل عدم استفاده ما از منابع متأخّر و نيامدن شمارى از گزارش‏هاى مشهور واقعه عاشورا در دانش نامه امام حسين عليه السلام و در اين فرهنگ نامه ، مى‏پردازيم :

1.ر.ك : دانش نامه امام حسين عليه السلام : ج ۳ - ج ۸ .

2.گزارش‏هايى كه تنها در منابع متأخّر آمده‏اند و در منابع كهن ، اثرى از آنها نيست .


فرهنگ‌ نامه مرثيه‌سرايي و عزاداري سيدالشهدا عليه السلام
100

از موارد به ارزيابى روايات نيز پرداخته و لذا استفاده از آنها بلا مانع است ، مشروط به اين كه مطالبى كه در اين كتابها از اهل بيت عليهم السلام نقل شده به منبع گزارش نسبت داده شود ، نه به اهل بيت عليهم السلام .
نتيجه اين سخن آن است كه تنها به دليل وجود يك گزارش تاريخى در كتاب‏هاى معاصر ، هر چند مشهور و مورد توجه ، نمى‏توان آن را يك سند قابل اتكاى تاريخى دانست و به استناد آن ، مطلبى را به اهل بيت عليهم السلام نسبت داد ، بلكه بايد منبع آن نيز معلوم و سنجيده گردد .

  • نام منبع :
    فرهنگ‌ نامه مرثيه‌سرايي و عزاداري سيدالشهدا عليه السلام
    تعداد جلد :
    1
    ناشر :
    دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1387
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 83364
صفحه از 133
پرینت  ارسال به