امام باقر علیه السلام
إنَّ للّهِِ ـ تَعالى ذِكرُهُ ـ عِبادا مَيامينَ مَياسيرَ، يَعيشونَ ويَعيشُ النّاسُ في أكنافِهِم، وهُم في عِبادِهِ بِمَنزِلَةِ القَطرِ.
همانا خداى ـ برتر باد يادش! ـ را بندگانى فرخنده حال و آسان بخش است كه مى‌زيند و مردم نيز در سايه [بذل و بخشش] آنان زندگى مى‌كنند. اينان در ميان بندگان خدا، همانند باران هستند.
الكافي : ج8 ص247 ح345
تكتّف (دست روى دست گذاشتن در حال قيام)
اذان در عصر پیامبر(ص)
پايه گذار اتمام نماز در سفر
ستيز اهل بيت(ع) با بدعت دگرگونی جهر در بسمله
دگرگونى سنّت جهر به «بسمله»
جهر به «بَسمَله» در سنّت نبوى(ص)
سنّت جهر به «بَسمَله» ، در عمل صحابه
حكم شرعى اذان اول و دوم و سوم
اذان اول و ثانی و ثالث
علت ابداع اذان اول و ثانی و ثالث
نتيجه بررسى آيات بلوغ
بدعت گذاری
حکمت اذان
آداب اذان
