پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
إنَّ اللّهَ عز و جل نَصَبَ عَلِيّا عَلَما بَينَهُ وبَينَ خَلقِهِ ؛ فَمَن عَرَفَهُ كانَ مُؤمِنا ، ومَن أنكَرَهُ كانَ كافِراً ، ومَن جَهِلَهُ كانَ ضالاًّ ، ومَن عَدَلَ بَينَهُ وبَينَ غَيرِهِ كانَ مُشرِكا ، ومَن جاءَ بِوَلايَتِهِ دَخَلَ الجَنَّةَ ، ومَن جاءَ بِعَداوَتِهِ دَخَلَ النّارَ.
خداوند عز و جل على را نشانى ميان خود و خلقش قرار داد. پس هر كه او را بشناسد [و به او معتقد باشد]، مؤمن است و هر كه انكارش كند، كافر است و هر كه نشناسدش، گمراه است و هر كه او را با ديگران همسنگ داند، مشرك است و هر كس ولايت او را داشته باشد، به بهشت مىرود و هر كس با او دشمنى داشته باشد، به آتش مىرود.
الأمالى، طوسى : ص487 ح1067
محل ملاقات عثمان بن حنیف با امام علی(ع)
سياست هاى بين المللى
اخلاق جنگی
سياست هاى نظامى امام علی(ع)
سياست هاى اقتصادى در حکومت امام علی(ع)
سياست هاى امنيتى امام علی(ع)
سياست هاى قضايى در حکومت حضرت علی(ع)
سياست هاى اجتماعى در حکومت امام علی(ع)
سياست هاى فرهنگى امام علی(ع)
سياست هاى ادارى در حکومت امام علی(ع)
لقب های امام علی(ع)
دشنامگويى به امام على(ع)
مأموريت حضرت علی(ع) در پرداخت خسارت هاى بنى جذيمه
مأموريت براى اعلان برائت از مشركان
