امام علی علیه السلام
إيّاكُم وَالتَّلَوُّنَ في دينِ اللّهِ؛ فَإِنَّ جَماعَةً فيما تَكرَهونَ مِنَ الحَقِّ خَيرٌ مِن فُرقَةٍ فيما تُحِبّونَ مِنَ الباطِلِ، و إنَّ اللّهَ سُبحانَهُ لَم يُعطِ أحَدا بِفُرقَةٍ خَيرا، مِمَّن مَضَى ولا مِمَّن بَقِيَ.
بپرهيزيد از دگرگونى در دين خدا، كه همراه جماعت بودن در حقّى كه آن را خوش نمىانگاريد، بهتر است از پراكنده شدن به خاطر باطلى كه آن را دوست مىداريد! و همانا خداوند سبحان، به كسى به خاطر جدايى خيرى نبخشيد، نه از گذشتگان و نه از باقى ماندگان.
نهج البلاغة : الخطبة 176
چکیده : امام علی(ع) در گسترۀ مباحث مطرحشده در نهجالبلاغه و در جهت تبیین نظم و غایتمندی جهان خلقت، انسان را متوجّه حقایقی از آفرینش ساختهاند که بسیاری از آنها را میتوان با کشفیّات علمی معاصر همسو دانست. محمّد دشتی در حاشیة ...
نویسنده :