رسول الله صلی الله علیه و آله

إنّه لَيَأتِيَ العَبدُ يَومَ القِيامَةِ و قد سَرَّتهُ حَسَناتُهُ، فَيَجِيءُ الرجُلُ فيقولُ: يا ربِّ ظَلَمَني هَذا، فَيُؤخَذُ مِن حَسَناتِهِ فَيُجعَلُ في حَسَناتِ الذي سَألَهُ، فما يَزالُ كذلكَ حتّى ما يَبقى لَهُ حَسَنةٌ، فإذا جاءَ مَن يَسألُهُ نَظَرَ إلى سَيِّئاتِهِ فَجُعِلَت مَع سيّئاتِ الرَّجُلِ، فلا يَزالُ يُستَوفى مِنهُ حتّى يَدخُلَ النارَ.

روز قيامت بنده خوشحال از حسنات خود وارد محشر مى‌شود. مردى مى‌آيد و مى‌گويد: پروردگارا ! اين مرد به من ظلم كرده است. پس، از حسنات او برداشته و در حسنات آن مرد داد خواه گذاشته مى‌شود. به همين ترتيب افرادى كه در حق آنها ستم كرده است مى‌آيند تا جايى كه حتى يك حسنه براى او باقى نمى‌ماند. از آن پس اگر كسى بيايد و حق خود را از او بخواهد از گناهان آن مرد برداشته و به گناهان او افزوده مى‌شود. بدين سان همچنان داد مردم از او گرفته مى‌شود، تا آن كه به آتش درآيد.