امام باقر علیه السلام
إذا وَقَعَ أمرُنا وجاءَ مَهدِيُّنا كانَ الرَّجُلُ مِن شيعَتِنا أجرأَ مِن لَيثٍ وأمضى مِن سِنانٍ يَطَأُ عَدُوَّنا بِرِجلَيهِ وَيضرِبُهُ بِكَفَّيهِ وذلِكَ عِندَ نُزولِ رَحمَةِ اللّهِ وفَرَجِهِ عَلَى العِبادِ.
هر گاه زمام امور به دست ما بيفتد و مهدى ما بيايد، هر يك از شيعيان ما، كارىتر از شير و برندهتر از شمشير خواهند شد. دشمنان ما را به زير پا مىگذارند و با دست آنان را مىكوبند. و اين، به هنگام فرود آمدن رحمت خداوند و گشايش او از کاربندگانش است.
بصائر الدرجات : ص 44
و لمزيد الاطّلاع راجع : بحار الأنوار : 2 / 258 باب 31 «التوقّف عند الشبهات و الاحتياط في الدين» . بحار الأنوار : 70 / 296 باب 57 «الورع و اجتناب الشبهات» .
انظر : عنوان 133 «الاحتياط» . القرآن : باب 3267 ، القضاء و القدر : باب 3295 .
