امام باقر علیه السلام
إنَّ للّهِِ ـ تَعالى ذِكرُهُ ـ عِبادا مَيامينَ مَياسيرَ، يَعيشونَ ويَعيشُ النّاسُ في أكنافِهِم، وهُم في عِبادِهِ بِمَنزِلَةِ القَطرِ.
همانا خداى ـ برتر باد يادش! ـ را بندگانى فرخنده حال و آسان بخش است كه مى‌زيند و مردم نيز در سايه [بذل و بخشش] آنان زندگى مى‌كنند. اينان در ميان بندگان خدا، همانند باران هستند.
الكافي : ج8 ص247 ح345
انظر : عنوان 28 «الاُنس» ، 192 «رضوان اللّه » ، 435 «المقرّبون» ، 476 «اللقاء» . الجنّة : باب 565 ، العشق : باب 2696 ، العلم : باب 2852 .
