امام باقر علیه السلام
مَن شَهَر السِّلاحَ في مِصرٍ مِن الأمْصارِ فعَقَرَ اقْتُصَّ مِنهُ و نُفِيَ مِن تلكَ البَلْدةِ، و مَن شَهرَ السِّلاحَ في غَيرِ الأمْصارِ و ضَربَ و عَقَرَ و أخَذَ المالَ و لَم يَقتُلْ فهُو مُحارِبٌ ، جَزاؤهُ جَزاءُ المُحارِبِ، و أمرُهُ إلى الإمامِ...
هر كه در يكى از شهرها شمشير بر كشد و كسى را زخمى كند بايد قصاص شود و از آن شهر تبعيد گردد. اما اگر كسى در جاى ديگرى غير از شهر، سلاح بركشد و دست به ضرب و جرح و ربودن اموال زند، ولى كسى را به قتل نرساند، محارب است و كيفرش كيفر محارب، و اختيار با امام است...
تفسير العيّاشي ج ۱ ص ۳۱۴ ح ۸۹
۴۳.امام صادق عليه السلام :حوّا را حوّا ناميدند ؛ چون از حَىّ (موجود زنده) آفريده شد . خداوند عز و جل فرموده است : «شما را از يك نفْس آفريد . سپس جفتش را از [جنس] آن ، قرار داد» .