امام باقر علیه السلام
إذا وَقَعَ أمرُنا وجاءَ مَهدِيُّنا كانَ الرَّجُلُ مِن شيعَتِنا أجرأَ مِن لَيثٍ وأمضى مِن سِنانٍ يَطَأُ عَدُوَّنا بِرِجلَيهِ وَيضرِبُهُ بِكَفَّيهِ وذلِكَ عِندَ نُزولِ رَحمَةِ اللّهِ وفَرَجِهِ عَلَى العِبادِ.
هر گاه زمام امور به دست ما بيفتد و مهدى ما بيايد، هر يك از شيعيان ما، كارىتر از شير و برندهتر از شمشير خواهند شد. دشمنان ما را به زير پا مىگذارند و با دست آنان را مىكوبند. و اين، به هنگام فرود آمدن رحمت خداوند و گشايش او از کاربندگانش است.
بصائر الدرجات : ص 44
۱۰۴.الغيبة ، طوسىـ به نقل از ابو بصير ـ :به او (امام باقر يا امام صادق عليهماالسلام) گفتم : آيا براى اين امر ( غيبت) ، نقطه پايانى هست تا بدن هاى ما در آن به آسايش برسد ؟ فرمود : «بله ؛ ولى شما [آن را] فاش كرديد. بدين جهت، خداوند در وقتِ آن افزود» .
