امام علی علیه السلام
ـ مِن كتابِهِ للأشتَرِ ـ: اُنظُرْ في حالِ كُتّابِكَ، ...و لا تَقصُرُ بهِ الغَفلَةُ عن إيرادِ مُكاتَباتِ عُمّالِكَ علَيكَ و إصدارِ جَواباتِها علَى الصَّوابِ عنكَ، فيما يَأخُذُ لكَ و يُعطي مِنكَ.
ـ در حكم خود به مالك اشتر ـنوشت : ديگر آن كه درباره دبيران و نويسندگانت به دقّت نظر كن ...غفلت و مسامحه كارى او سبب نشود تا در رساندن نامههاى كارگزارانت به تو كوتاهى كند و از طرف تو، درباره آنچه براى تو مىگيرد يا از طرف تو مىدهد، پاسخهاى درست به آن نامهها ننويسد.
نهج البلاغة: الكتاب53.
۱۷.امام باقر عليه السلام :هر كس ما را با زبانش بر ضدّ دشمنانمان يارى رسانَد ، خداوند در هنگام حضور [بنده] در پيشگاهش ، زبان او را براى بيان عذر ، گويا مى سازد .
ر . ك : ميزان الحكمة : ج 7 ص 346 (كمترين مرتبه نهى از منكر) .