۷۲.امام باقر عليه السلام :در كتاب امير مؤمنان عليه السلام يافتيم كه: گروهى از مردم اَيله ۱ از قوم ثمود بودند كه در روز شنبه ماهى ها به جانب آنها [تا نزديك ساحل] پيش مى آمدند تا خداوند، فرمان بردارى آنان را در اين زمينه بيازمايد . روز شنبه ، ماهى ها وارد جوى ها و نهرهايى مى شدند كه از جلوى خانه ها و باشگاه هاى آنان مى گذشت ، و آن مردم به صيد آنها مى پرداختند و آنها را مى خوردند . مدّت ها اين كار را مى كردند و ملّايان و علمايشان آنان را از صيد ماهى ها نهى نمى كردند . وانگهى شيطان به گروهى از آنان القا كرد كه : شما از خوردن آنها در روز شنبه نهى شده ايد، نه از صيد كردنشان ! پس روز شنبه صيد كنيد و روزهاى ديگر، آنها را بخوريد ... .
۷۳.امام على عليه السلام :خداوند عز و جل اوصيا را در زمان حيات پيامبران ، در هفت مورد امتحان مى كند تا فرمان بردارى ايشان را بيازمايد ، و چون فرمان بردارى و امتحان آنها را پسنديد، به پيامبران دستور مى دهد كه در زمان حيات خود، آنان را ولىّ خود بگيرند و براى پس از وفاتشان، وصى [و جانشين ]خويش قرار دهند ، و فرمان بردارى از اوصيا را بر همه امّت هايى كه پيرو پيامبران هستند ، لازم مى گرداند . پس از وفات پيامبران هم اوصيا را در هفت مورد امتحان مى كند تا شكيبايى شان را بيازمايد ، و چون امتحان آنان را پسنديد، فرجامشان را سعادتمند قرار مى دهد تا آنان را با سعادت كامل به پيامبران ملحق كند .
۷۴.امام زين العابدين عليه السلام :ستايش، خداى را كه ابزارهاى گشود و بست (/ پهن كردن و جمع كردن) را در وجود ما قرار داد ، و ما را از روح هاى حيات، بهره مند ساخت ، و اندام هاى كار و عمل در ما نهاد ، و از روزى هاى پاك تغذيه مان نمود ، و به فضل خويش توانگرمان ساخت ، و از نعمت خود عطايمان فرمود . سپس به ما امر كرد تا فرمان بردارى مان را بيازمايد ، و نهى مان فرمود تا سپاس گزار بودنمان را امتحان كند .
۷۵.امام صادق عليه السلام :زكات ، در حقيقت ، به منظور آزمودن توانگران و كمك به تهى دستان، قرار داده شده است و اگر مردم زكات اموالشان را مى پرداختند، هيچ مسلمانى تهى دست و نيازمند نمى ماند .
1.ايله ، شهرى است در ساحل بحر قُلزم (درياى سرخ) از طرف شام . شهرى كوچك و آباد و داراى اندكى زراعت است . اين شهر را همان «بندر عَقبه» امروزى دانسته اند كه در غرب ناحيه تاريخى «اَيكه» (تبوك و مَديَن) و جزئى از آن است (ر . ك : جغرافياى تاريخى كشورهاى اسلامى ، قرچانلو : ج ۱ و ۲) .