245. «مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً...»

روض الجنان: واَصْلِ «قَرْضْ»، قطع بود، و منه الْمِقْراض. ناخن براه... ^۱ .
442. علامه شعرانى: ناخن برا در برهان قاطع گويد مقراض و قيچى است. ^۲
روض الجنان:... فيضاعفه آن كس كه به رفع خواند، عطف كند على قوله «يقرضُ اللّه» . و گفته‏اند: بر استيناف على تقدير: فهوَ يُضاعِفُهُ. و آنكه به نصب خواند، به جواب استفهام كند به «فا». ^۳
443. علامه شعرانى: يعنى آن را جواب استفهام قرار دهد. ^۴
روض الجنان:... گفت: يا رسُولَ اللهِ! مرا دو خرماستان است، يكى به بالاى مدينه و يكى به زير مدينه، جز آن چيزى ندارم. هر دو قرض كردم بر خداى (عزّوجلّ). ^۵
444. علامه شعرانى: يعنى قرض دادم و امروز قرض كردن به وام خواستن گويند و آن روز به وام دادن. ^۶