2133. علامه شعرانى: در روايت است كه پيغمبر اكرم در مدت رضاع كه نزد حليمه بود فرزندان وى ديدند دو مرد آن حضرت را از كنار ايشان ربودند و بالاى كوهى بردند و دلش بشكافتند و قطعه خونى بيرون آوردند. خبر به حليمه دادند، او پريشان شد و آمد و حضرتش را سالم ديد بى نشانه زخمى و خونى. شايد بنا بر صحت روايت تمثل موجود روحانى بود به صورت جسمانى براى بيننده مانند «فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا»۱ كنايه از دور نگاه داشتن مبادى شر از دل او مانند كينه و حسد و وسوسه و صفات نقص كه در ساير مردم هست و در پيغمبر نبود. و معلوم است كه ديدن ملائكه به چشم محال نيست، ديدن صفات بخل و حسد و كينه هم به صورت خون محال نيست و در بعض روايات قصه شرح صدر را در ضمن معراج آورده كه پيغمبر خود ديد و دل آن حضرت را به آب برف شستند، و بنابراين روايت هيچ عجب نيست؛ زيرا كه ديدن اين امور شأن پيغمبران است. ۲
27. «وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي» .
روض الجنان: رُتّه. ۳
2134. علامه شعرانى: «رتّه» به معنى لكنت، در غير اينجا نديدم. ۴
روض الجنان: انگشت دميده. ۵
2135. علامه شعرانى: ذغال افروخته. ۶
40. «فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلى قَدَرٍ يا مُوسى» .
روض الجنان: ... محمّد بن كعب گفت: بدان قدرى مقدّر كه انداخته بودند كه تو