۳۱۴.أَلصِّدِّيقُونَ ثَلاثَةُ حِزقيلُ مُؤمِنُ آلِ فِرعَونَ وَحَبِيبُ النَّجارُ مُؤمِنُ آلِ ياسِينَ وَعَلِيُّ بنُ أَبيطالِبٍ عليهم السلام وَهُوَ خَيرُهُم وَسَيِّدُهُم.

۰.ترجمه: صدّيقان سه اند حِزقيل است مؤمن آل فرعون و حبيب النّجار است مؤمن آل ياسين و على بن ابى طالب است و او بهترين و سيّد ايشان است.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 4، ص 490؛ جامع الصغير، ج 2، ص 42)

۳۱۵.صِلَةُ الرَّحِمِ تَزِيدُ فِي العُمرِ.

۰.ترجمه: رحم پيوستن عمر بيفزايد.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 3، ص 189؛ جامع الصغير، ج 2، ص 38)

۳۱۶.صَلَّتِ المَلائِكَةُ عَلَىَّ وَعَلى عَلِيٍّ سَبعَ سِنِينَ لِأَنَّهُ لَم يُرفَعْ إِلَى السَّماءِ شَهادَةُ أَن لا إِلهَ إِلاَّ اللّه َ إِلاّ مِنِّي وَمِن عَلِيٍّ.

۰.ترجمه: فرشتگان صلوات فرستادند هفت سال بر من و بر على براى آنكه در اين هفت سال گفت لا اله الاّ اللّه و گواهى وحدانيّت و تصديق نبوّت بر آسمان نبردند الاّ از من و از على.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 2، ص 627؛ ج 4، ص 490؛ ج 5، ص 225)

۳۱۷.أَلصَّلوةُ الخَمسُ كَفّاراتٌ لِما بَينَهُنَّ ما اجتَنَبَ الكَبائِرَ.

۰.ترجمه: نماز پنجگانه كفّاره هر گناه است كه ميان آنها باشد مادام تا كبيره نكند.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 1، ص 757)

۳۱۸.صَلُّوا خَمسَكُم وَصُومُوا شَهرَكُم وَأَدُّوا زَكوةَ مالِكُم وَجُحُّوا بَيتَكُم تَدخُلُوا جَنَّةَ رَبِّكُم.

۰.ترجمه: نماز پنج بجار آوريد و ماه رمضان روزه داريد و زكوة مال بدهيد و حجّ خانه بگذاريد و به بهشت خداى رويد.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 1، ص 611)

۰.[ ترجمه: روزه دار در سفر چون روزه خوار در حضر و وطن است.]

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 1، ص 285)

۳۰۹.أَلصَّبرُ عِندَ صَدَمَةِ الأُولى.

۰.ترجمه: صبر به نزديك زخم اوّل بايد كردن.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 1، ص 237؛ جامع الصغير، ج 2، ص 42)

۳۱۰.أَلصَّدَقَةُ تَقَعُ أَوَّلاً فِي يَدِ اللّه ِ ثُمَّ فِي يَدِ السّائِلِ.

۰.ترجمه: صدقه در دست خداى افتد آنگه در دست سائل.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 5، ص 91)

۳۱۱.صَدَقَةُ السِرِّ تُطفِيءُ غَضَبَ الرَّبِّ.

۰.ترجمه: صدقه سِرّ خشم خداى بنشاند.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 1، ص 475)
در همين صفحه از تفسير ابوالفتوح اين حديث به نحو ديگر ضبط شده:

۰.صَدَقَةُ السِّرِّ تُطْفِى ءُ الخَطِيْئَةَ كَما يُطْفِى ءُ الْماءُ النَّارَ وَتَدْفَعُ سَبْعِيْنَ باباً مِنَ البَلاءِ.

۰.ترجمه: صدقه سِرّ گناه را بنشاند چنانكه آب آتش را بنشاند و هفتاد نوع بلا را بگرداند.

۳۱۲.أَلصَّدَقَةُ عَشرَةُ أَضعَافٍ وَالقَرضُ ثَمانِيَةَ عَشَرَ ضِعفاً.

۰.ترجمه: صدقه را يكى ده باشد و قرض را يكى هيجده.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 1، ص 463) اين حديث با تغييرى در جامع الصغير، ج 2، ص 18، آمده.

۳۱۳.أَلصَّدَقَةُ عَلَى القَرَابَةِ صَدَقَةُ وَصِلَةٌ.

۰.[ ترجمه: كمك به نزديكان هم صدقه است و هم صله رحم.]

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۶ ، ج 1، ص 266) «با تغييرى در جامع الصغير، ج 2، ص 42 ضبط شده»