(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 3، ص 427) كه اين كلمات مقدّمات اند و معقّبات اند و مجنيّات اند و باقيات صالحات اند.

۱۲۹۰.ابو سعيد خدرى روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:«باقيات صالحات بسيار گويى».
گفتند: باقيات صالحات كدام اند؟
گفت: «ملّت است».
گفتند: آن چيست؟
گفت: «ملّت است» تا چهار بار بگفت. آن گه گفت: «تكبير و تهليل و تسبيح و تحميد است وَلا حَولَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه ِ العَلِيِّ العَظِيمِ».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 3، ص 427)

۱۲۹۱.ابو ايوب انصارى گفت:از رسول شنيدم كه گفت: «شب معراج مرا به آسمان بردند. ابراهيم خليل را ديدم مرا تقريب و ترحيب كرد. من جبرئيل را گفتم: اين كيست؟ گفت: اين باقيات صالحات ابراهيم خليل است. ابراهيم مرا گفت: امتّت را بگوى تا در زمين بهشت غرس بسيار بنشانند كه تربتش پاكيزه است و زمينش فراخ. من گفتم: غرس بهشت چه باشد؟ گفت: گفتنِ لا حَولَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه ِ».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 3، ص 427)

۱۲۹۲.در خبر است كه عايشه گفت:يا رسول اللّه ! زنان نيز برهنه باشند؟ گفت: آرى.
گفت وا سوأَتاه. رسول عليه السلام گفت: «روز قيامت هر كس را چندان در پيش باشد از اهوال قيامت كه ندانند كه مرد كدام است و زن كدام».

۱۲۸۷.انس مالك روايت مى كند كه رسول عليه السلام گفت:«هر كه چيزى بيند كه او را نيكو در چشم آيد، بگويد: ماشاء اللّه لا قوّة الاّ باللّه . چشم بد به آن چيز نرسد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 3، ص 423)

۱۲۸۸.عبداللّه عمر گفت كه از رسول عليه السلام شنيدم كه او گفت:«امّت من در دنيا بر سه طبقه اند: امّا طبقه اول جماعتى كه رغبت نكنند در جمع مال و ادّخار او و سعى نكنند در اقتنا و احتكار او. از دنيا به سدّ جوعت و ستر عورت راضى باشند و توانگرى ايشان در آن باشد كه ايشان را به آخرت رساند. ايشان آنان باشند كه «لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ»^۲ . و امّا طبقه دوم آنان باشند كه مال دوست دارند وليكن جمع او از پاك تر طريقى كنند و از حلال تر وجهى و صرف آن نيكوتر راهى كنند به آن مبرّت كنند و صلت رحم كنند و با درويشان مواسات كنند و در اجتناب حرام چنان باشند كه يكى از ايشان دوست تر دارد اگر سنگ خورد از آنكه درى از حرام به دست آرد، يا نه در راه طاعت صرف كند يا از حق منع كند يا خازن آن باشد تا به وقت مرگ، ايشان آنان باشند كه اگر خداى با ايشان مناقشه كند عذاب كند ايشان را و اگر عفو كند ايشان را برهند. و طبقه سيم آنان باشند كه جمع مال دوست دارند از حلال و حرام و منع كنند آن را از واجبات. اگر نفقه كنند اسراف كنند، و اگر نه امساك كنند و بخل و احتكار كنند. ايشان آنان باشند كه دنيا به نام دلهاى ايشان را به دست گرفته باشد تا ايشان را به دوزخ رساند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 3، ص 426)

۱۲۸۹.خالد بن عمران روايت كرد كه يك روز رسول عليه السلام برون آمد و صحابه را گفت:«خذوا جنّتكم؛ سپرها برگيريد».
گفتند: يا رسول اللّه ! دشمنى حاضر آمده است؟
گفت: «نه وليكن سپرهايى كه شما را از دوزخ نگاهدارد».
گفتند: يا رسول اللّه ! آن سپرها كدام است؟
گفت: «سُبحانَ اللّه ِ وَالحَمدُ للّه ِِ وَلا إِلهَ إِلاَّ اللّه ُ وَاللّه ُ أَكبَرُ وَلا حَولَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه ِ العَلِيِّ العَظِيمِ».