(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 5، ص 83)

۱۵۵۴.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«آيتى ^۲ بر من فرود آمد كه من به بدل آن اشتران سرخ موى اختيار نكنم».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 5، ص 87)

۱۵۵۵.چون آيت آمد رسول صلى الله عليه و آله گفت:«آيتى فرود آمد بر من كه دوست تر است به نزديك من از دنيا و هر چه در اوست».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 5، ص 89)

۱۵۵۶.جابر عبداللّه انصارى گفت:چون آيت فرود آمد، رسول صلى الله عليه و آله ما را گفت: «دانيد تا معنى تعزير چه باشد؟»
گفتيم: خداى تعالى و رسول عالم ترند.
گفت: «معنى او نصرت باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 5، ص 90)

۱۵۵۷.عمرو بن دينار گفت:از جابر بن عبداللّه انصارى شنيدم كه گفت: روز حديبيّه ما هزار و چهار صد مرد بوديم. رسول صلى الله عليه و آله گفت ما را كه شما امروز بهترين اهل زمينيد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۶ ، ج 5، ص 91)

۱۵۵۸.جابر بن عبداللّه انصارى روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«كس به دوزخ نرود از آنان كه در زير درخت بيعت كردند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۷ ، ج 5، ص 94)

۱۵۵۹.روايت است از ابو أُمامه از أُبَىِّ كعب كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«هر كه او سورة الحجرات بخواند، خداى تعالى به عدد هر كس كه خداى را طاعت داشت و در
خداى عاصى نشد، ده حسنه بنويسد او را».

۱۵۴۹.عبداللّه بن سرحيس گويد در نزديك رسول صلى الله عليه و آله شدم. گفتم:غفر اللّه لك يا رسول اللّه ؛ خداى تعالى ترا بيامرزاد. يكى از حاضران گفت: يا رسول اللّه ! اين مرد از براى تو آمرزش مى خواهد.
گفت: «رواست. خداى تعالى مى گويد: «وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ»^۱ ».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 5، ص 76)

۱۵۵۰.ابو هريره روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«هر كه او چيزى نيابد كه به صدقه دهد، گوبر و استغفار كن براى مؤمنان كه استغفار براى مؤمنين و مؤمنات صدقه است».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 5، ص 76)

۱۵۵۱.ابو هريره گفت:جماعتى از صحابه رسول گفتند: يا رسول اللّه ! آنان كه اند كه ايشان را به بدل ما بيارند و ايشان نه چون ما باشند. سلمان فارسى در پهلوى رسول صلى الله عليه و آله بود. رسول دست بر ران او زد، گفت: «اين باشد و قومش». آن گه گفت: «و اللّه كه اگر ايمان در ثريّا آويخته باشد، جماعتى از فارس دست به او زنند و در يابند او را».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 5، ص 83)

۱۵۵۲.قتاده روايت كرد از انس كه او گفت:به حديبيّه ميان ما و نسك ما منع كردند. ما دلتنگ شديم. خداى تعالى اين سوره فرستاد. رسول صلى الله عليه و آله گفت: «آيتى فرود آمد بر من كه به نزديك من دوست تر هست از دنيا و هر چه در دنياست».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 5، ص 83)

۱۵۵۳.عمر خطّاب گفت:شبى با رسول صلى الله عليه و آله در بعضى سفرها بودم. يك دو بار سخنى گفتم با حضرت رسول جواب نفرمودند. من ترسيدم كه رسول را صلى الله عليه و آلهخشمى است بر من يا در باب من آيتى آمده است. از پيش رسول برفتم. چون روز
شد، بيامدم و سلام كردم. حضرت رسول جواب داد و گفت: «دوش خداى تعالى سورتى بر من انزله كرده است كه از هر چه آفتاب برو آيد دوست تر دارم».