۱۵۸۸.ابو سلمه گفت از ابو هريره كه رسول عليه السلام گفت:«به دوزخ نشود آنكه از ترس خداى تعالى بگريد و به بهشت نشود آنكه او بر معصيت مُصِر باشد و اگر شما گناه نكنيد خداى تعالى قومى را بيارد كه گناه كنند تا ايشان را بيامرزد و به بهشت برد».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۱ ، ج 5، ص 189)
۱۵۸۹.روايت است از زِرِّ حُبيش از أُبَىِّ كعب كه رسول عليه السلام گفت:«هر كه سورة القمر بخواند، بهر غبّاً، يعنى يك روز خواند و يك روز نخواند، روز قيامت برخيزد و روى او چون ماه باشد و هر كه شب بخواند، روز قيامت برخيزد و روى او تابنده بود بر روى همه خلقان».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۲ ، ج 5، ص 189)
۱۵۹۰.ابو هريره روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:«بشتابيد به عمل صالح هفت چيز را كه گوش مى داريد، الاّ يكى از اين هفت گانه را: يا درويشى كه از ياد مردم برد خداوندش را، يا توانگرى طاغى، يا بيمارى مفسد، يا پيرى مقعد، يا مرگ مجهّز، يا دجّال و آن شرّى است منتظر».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۳ ، ج 5، ص 199)
۱۵۹۱.روايت است از على بن حمزة الكسائى، از موسى بن جعفر عليه السلام از پدرانش، از اميرالمؤمنين عليه السلام كه او گفت:«هر چيزى را عروسى است و عروس قرآن سورة الرحمن است».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۴ ، ج 5، ص 201)
۱۵۹۲.ابو اُمامه روايت كرد از أُبَىِّ كعب كه رسول عليه السلام گفت:«هر كه او سورة الرحمن بخواند، خداى تعالى بر ضعيفى او رحمت كند و او از جمله آنان باشد كه ذكر نعمت خداى تعالى گذارده باشد».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۵ ، ج 5، ص 201 ـ 202)
۱۵۹۳.عبداللّه مسعود روايت كرد از رسول عليه السلام كه گفت:«زنان بهشت، يكى از ايشان
هفتاد حلّه ملوّن دارد و در زير آن هفتاد حلّه، مغز در استخوانشان بتوان ديد».
