۱۹۱۰.عمرو بن المقدار گفت:از باقر عليه السلام شنيدم كه گفت: «هر كه آيه الكرسى بخواند يك بار، خداى تعالى هزار مكروه از مكاره دنيا بگرداند از او و هزار مكروه از مكاره آخرت. خوارترين مكاره دنيا، درويشى باشد و خوارترين مكاره آخرت، عذاب گور باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 1، ص 439)

۱۹۱۱.اميرالمؤمنين على عليه السلام گفت:«هر قائمه از قوايم كرسى، چندان است كه هفت آسمان و هفت زمين و كرسى در پيش عرش است و حاملان كرسى چهار فرشته اند و هر فرشته چهار روى دارد قدمهاى ايشان بر آن صخره نهاده است كه در زير هفت زمين است به پانصد ساله راه. يك روى ايشان چون روى آدميان است، بدان روى روزى آدميان خواهد. و رويى بر صورت گاو است، بدان روى روزى بهايم خواهد. و رويى بر صورت شير است و بدان روى روزى سباع و دَدْ خواهد. و رويى بر صورت كركس است، بدان روى روزى مرغان خواهد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 1، ص 443)

۱۹۱۲.صادق عليه السلام گفت:«تقيّه واجب است و وقت باشد كه من شنوم كه كسى مرا دشنام مى دهد. من از او پنهان مى شوم تا مرا نه بيند كه به شرم افتد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 1، ص 542)

۱۹۱۳.على بن الحسين را گفتند جدّت را فضيلتى گو. گفت:مختصر گويم يا مطوّل؟ گفتند: مختصر. گفت: «هرگز همّت نكرد كه خداى را بيازارد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 1، ص 556)

۱۹۱۴.طاووس و حسن و قتاده و سدّى از اميرالمؤمنين على عليه السلام روايت كردند كه او گفت:«خداى تعالى (جلّ جلاله) هيچ پيغمبرى نفرستاد و الاّ بر او عهد گرفت كه به
محمّد مصطفى صلى الله عليه و آله ايمان آرد و قوم را فرمايد تا به او ايمان آرند و اگر در روزگار ايشان ظاهر شود، نصرتش كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 1، ص 332)

۱۹۰۵.در خبر است از صادق عليه السلام كه گفت:«حق تعالى در اين شب با اميرالمؤمنين با فرشتگان مباهات كرد. جبرئيل و ميكائيل را گفت: من در آسمان ميان شما برادرى داده ام. از شما كيست كه تا آن اختيار آن كند كه جان فداى برادر كند. ايشان هر يك توقّفى مى كردند. حق تعالى گفت: على از شما جوانمردتر است كه جان به فداى برادر كرده است و بر بستر او خفته تا به جاى او اين را كشند. به عزّ عزّت من كه برويد و او را موكّل باشيد و از دشمن حفظ نماييد. بيامدند و بر بالين او نشستند و مى گفتند: بخّ بخّ لك يابن ابى طالب، هنيئاً لك يابن ابى طالب، سبقت الملائكة المقربين».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 1، ص 342)

۱۹۰۶.صادق عليه السلام گفت از پدرانش كه:«نرد و شطرنج از جمله ميسر است».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 1، ص 365)

۱۹۰۷.از اميرالمؤمنين على عليه السلام روايت كردند كه او گفت:«آن گه حلال شود كه از حيض سوم غسل بكند و نماز تواند كردن».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 1، ص 384)

1908. در تفسير كلمه «سكينة» در آيه «وَقالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ...» ⁵ ، از سوره بقره، از اميرالمؤمنين على عليه السلام روايت كردند: «سكينه مارى بود سبك جهنده. آن را دو سر بود و روى چه روى آدميان».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۶ ، ج 1، ص 426)

۱۹۰۹.اميرالمؤمنين عليه السلام گفت:«كدام عقل باشد كه وقت خفتن آيه الكرسى نخواند و آخر سورة البقره».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۷ ، ج 1، ص 439)