۷۴.أَللّهُمَّ أَحيِنِي مِسكِيناً وَأَمِتنِي مِسكِيناً وَاحشُرنِي فِي زُمرَةِ المَساكِينِ.
۰.[ ترجمه: بار خدايا مرا مسكين زنده بدار و مسكين بميران و با مسكينان محشور فرما.]
(تفسير ابوالفتوح رازى ۱ ، ج 1، ص 266)
۷۵.أَللّهُمَ اغفِرِ الَّذِينَ يَدعُونَ أَمواتَ أُمَّتِي وَلا يَتَكَلَّفُونَ إِلاّ إِنِّي بَرِيءٌ مِنَ التَّكلُّف وَصالِحُوا أُمَّتِي.
۰.ترجمه: بار خدايا! بيامرز آنان را كه مردگان امّت مرا دعا كنند و تكليف كنند الاّ برى ام از متكلّفان، [من] و صالحان امّت من.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۲ ، ج 4، ص 475)
۷۶.أَللّهُمَّ اغفِر لِلمُؤَذِّنِينَ، أَللّهُمَّ اغفِر لِلمُؤَذِّنِينَ، أَللّهُمَّ اغفِر لِلمُؤَذِّنِينَ.
۰.ترجمه: بار خدايا مؤذّنان را بيامرز.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۳ ، ج 3، ص 183)
۷۷.أَللّه ُ يُعطِي وَأَنَا أَقسِمُ.
۰.ترجمه: خدا بدهد و من قسمت كنم.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۴ ، ج 1، ص 662)
۷۸.إِلْتَمِسُوا الجارَ، قَبلَ شِرَى الدّارِ وَالرَّفِيقَ، قَبلَ الطَّرِيقِ.
۰.[ ترجمه: بجوئيد، همسايه را، پيش از خريد خانه و همراه را، پيش از راه (سفر). ]
(تفسير ابوالفتوح رازى ۵ ، ج 1، ص 764؛ جامع الصغير، ج 1، ص 54)
۷۹.إِلْتَمِسُوها، فِي تِسعٍ بَقِينَ أَو خَمسٍ بَقِينَ أَو ثَلاثٍ بَقِينَ أَو آخِرَ لَيلَةٍ.
۰.[ ترجمه: بجوئيد آن (شب قدر) را در نُه يا پنج يا سه روز مانده يا شب آخر (رمضان)]
(تفسير ابوالفتوح رازى ۶ ، ج 5، ص 560)
در جامع الصغير، ج 1، ص 54 چنين آمده:
۰.إِلْتَمِسُوْا لَيْلَةَ القَدْرِ لَيْلَةَ سَبْعٍ وَعِشْرِيْنَ.
۸۰.أَللّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِن قَلبٍ، لا يَخشَعُ وَعِلمٍ، لا يَنفَعُ وَبَطنٍ، لا يَشبَعُ وَعَينٍ، لا تَدمَعُ وَدُعاءٍ، لا يُسمَعُ وَصَلوةٍ، لا تُرفَعُ.
