شرح كوتاه لفظى و لغوى است بر نهج البلاغة ، شارح از معاصرين سيد رضى بوده و از شرح وبرى ياد مى‏كند و اين شرح را 23 سال پس از سيد رضى نگاشته شده است. نام شارح در الذريعه سيد على بن ناصر علوى و در نسخه رامپور زيد بن علوى ذكر شده است .
آقاى سيد عبد الزهراء حسينى مؤلف مصادر نهج البلاغه مى‏نويسد كه يك نسخه از اين كتاب را در كتابخانه مرحوم شيخ محمد حسين كاشف الغطاء با شماره 848 خطى رؤيت كرده كه مقابله آن در اول محرم سال 700ق انجام شده است و كنتورى نيز در كشف الحجب نسخه‏اى از آن را نشان مى‏دهد . همچنين نسخه ديگرى از آن در استناد نهج البلاغه با اين مشخصات معرفى شده است : «فهرست كتابخانه بهار ، ايوانف 2 : 451 ش 2/413 برگ 91پ ـ 156 نوشته يحيى بن احمد بن على رؤيتى در 1076» .
[كشف الحجب و الاستار : 53 ؛ الذريعة : 2/240 و 14/129 ؛ فهرست دانشگاه : 5/1606 ؛ اعلام الشيعه : 6/8 ؛ فهرست سپهسالار : 2/123 و 139 ؛ استناد نهج البلاغه، امتياز على خان عرشى : 113ـ114]
آغاز : الحمد للّه‏ الذى نجانا من مهاوى الغى و ظلماته و هدانا سبيل الحق و ببينات آياته .
انجام : و قال عليه السلام اذا احتشم المؤمن أخاه فقط فاز . تم الكتاب بعون اللّه‏ وحسن تيسيره و توفيقه و الصلاة و السلام على... محمد و آله الطاهرين .
چاپ : تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، 1374ش.

نسخه‏ها :

4233 . هند *، رامپور، رامپور : 41/1199، نستعليق، بدون نام كاتب، گويا سده 11 هجرى قمرى، رساله ششم مجموعه، سابقه : كتاب‏خانه دانشگاه تهران : ميكروفيلم 5046 [فهرست ميكروفيلمهاى دانشگاه تهران : 3/128].

743 . إعلام الورى بأعلام الهدى(عربى)

از : فضل بن حسن بن فضل طبرسى، امين الإسلام ابوعلى (548 ق)

741 . أعلام الدين فى صفات المؤمنين و كنز علوم العارفين(عربى)

از : حسن بن ابى الحسن بن محمد ديلمى، ابومحمد (قرن 8 ق)

كتاب معروف و مهمى است در عقايد و مواعظ و اخلاق با ذكر احاديثى از پيامبر اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و ائمه معصومين عليهم‏السلام ، مؤلف سند حديثها را حذف نموده و در ديباچه كتابش را چنين وصف كرده است :
«فأول ما أبدأ به ذكر المعارف باللّه‏ تعالى و برسوله صلى اللّه‏ عليه و آله و حججه من بعده و ما يجوز عليه و عليهم و ما لايجوز ثم أثنى بذكر فضل العالم و العلوم و ما يتبع ذلك من العلوم الدينية و الآداب الدنيائية و لم ألتزم ذكر سندها لشهرتها عند العلماء و فى كتبها المصنفة المروية عن مشايخنا رحمهم اللّه‏ تعالى و أحلت فى‏ذلك على كتبهم و أسانيدهم فيها إلا ما شذ عنى من ذلك فلم أذكر إلا فص القول».
مؤلف در اين كتاب ، تمامى كتاب البرهان على ثبوت الايمان ابو الصلاح حلبى و همچنين أربعون حديثا ابن ودعان موصلى را درج نموده است.
[الذريعه : 2/238 ـ 239]
چاپ : قم، مؤسسه آل البيت، 1408ق، 532 صفحه، وزيرى ؛ چاپ دوم، بيروت، مؤسسة آل البيت، 1409ق، 532ص.
آغاز : الحمد للّه‏ ذى القدرة و الجلال و الرفعة و الكمال الذى عم عباده بالفضل و الاحسان.

نسخه‏ها :

4232 . مشهد، آستان قدس رضوى : 5679، بدون نام كاتب، عصر مؤلف ، 723 يا 763ق ، 145برگ [فهرست آستان قدس : 5/26].

742 . أعلام نهج البلاغة(عربى)

از : زيد بن علوى يا سيد على بن ناصر علوى (قرن 5 ق)