10546 . تهران ، مجلس شوراى اسلامى: 2037 ، آغاز و انجام: برابر نمونه ، شامل شرح جزء دوم از فروع كافى در 78 باب تا مبحث غيبت ، تحريرى ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، «295 ص» 148 برگ [فهرست مجلس: 6/34].

1927 . شرح الكافى(عربى)

از: عبد العزيز ترك لنكرانى (قرن 14ق) ^۱

نسخه ها:

10547/1 . تهران ، ملك: 1633 ، اصول كافى ، از اول و آخر افتادگى دارد ، نستعليق ، عبد العزيز لنكرانى (مؤلف) ، قرن 14ق ، 431 برگ [فهرست ملك: 1/316].
10548/2 . تهران ، ملك: 2548 ، از باب 22 كتاب التوحيد تا باب دهم كتاب الحجة حديث 499 ، شكسته نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن 14ق ، 302 برگ [فهرست ملك: 1/316].

1928 . شرح الكافى(عربى)

از: محمد تقى بن مقصود على اصفهانى ، مجلسى اول ( 1070 ق)

در فهرست مجلس ^۲ نسخه شماره 4286 كه نسخه اى از شرح ملا صالح مازندرانى بر اصول كافى است به ملا محمد تقى مجلسى نسبت داده شده كه درست نيست .

1929 . شرح الكافى (حاشية على الكافى)(عربى)

از: محمد حسين بن يحيى نورى ^۳ (زنده در 1127 ق)

شرحى است بر كافى كلينى ، مؤلف شرح بخش روضه كافى را در شب 20 صفر 1096 ق به پايان رسانده است . اثر ديگر مؤلف به نام حاشيه بر توحيد

شرحى است بر كتاب الكافى كلينى ، اين شرح بر بخش توحيد كافى و به نام شاه سلطان حسين صفوى در روز سه شنبه دهه اول ربيع الاول نگاشته شده است.
آغاز: الحمد للّه الذى جل عن مطارح أضواء الفكر جلاله.

نسخه ها:

10545 . تهران ، مؤسسه لغتنامه دهخدا: 179 ، كتاب التوحيد ، آغاز: برابر نمونه ، نسخ ، على بن على شوشترى ، 22 صفر 1122ق [نشريه نسخه هاى خطى: 3/55].

1926 . شرح كافى(فارسى)

از: حسين ، مير

ترجمه و شرحى است بر الكافى كلينى ، در آغاز آن نام مترجم مير حسين ^۱ ذكر شده است . در فهرست مجلس درباره اين شرح چنين آمده:
«با ملاحظه ديباچه و سبك نگارش به نظر ميرسد كه اين كتاب خود شرحى است مستقل به فارسى نه ترجمه شرحى ديگر» .
آغاز: كتاب الحجة اين جزو ثانيست كه كتاب چهارم است از كتب كافى بعد كتاب عقل و علم و توحيد تصنيف ابى جعفر محمد بن يعقوب كلينى قدس سرهما بترجمه مير حسين احسن اللّه اليهما و اتى كتابهما بيمينهما در بيان احتياج بسوى حجت ظاهره از انبياء و اوصيا و در اين كتاب هفتاد و هشت بابست مشتمل بر يك هزار و چهل و يك حديث .
انجام: او برى است از آنچه او را انداخته اند بآن .

نسخه ها: