غدير را فراموش كردند ؟
و محقّق است در آن روز هفتاد هزار نفر از رجال و نساء حضور داشتند و هجوم آوردند و تبعيّت نمودند و اقرار به امامت و خلافت آن بزرگوار كردند ، پس حجيّت آن اجماع چه شد ؟ !
و معنى حديث « لا تَجتمعُ اُمّتى عَلَى الْخَطاء »۱ . و آنچه اهل سنت و جماعت گفته اند : يرى الحاضر ما لا يرى الغائب ، در اين مقام اجتهاد در برابر نص است . ( حاشيه مؤلف رحمه الله ) . با حضور جناب رسول صلى الله عليه و آله به كجا رفت و آخر دليل شرعى و شمشيركشى از كجا آوردند و چه فتنه و غوغا بر پاكردند و عجب است از عوام انعام كالنُّعام وَهَمَج رَعاع ۲ كه خلافت را چون سلطنت به زور اعوان و انصار وميل خودشان فراهم آورده قرار دادند و حضرت امير عليه السلام را به مسجد كشيدند و با بضعه نبويّه و دو ريحانه ابو الرّيحانتين كردند آنچه كردند ، و مصافحه با ابى بكر كردند و دست او را بوسيدند .
بيت
وَكَمْ مِنْ يَدٍ قَبّلتُها عَنَ ضَروُرةٍوكانَ مُنائى قَطعُها لَو اُمكِّنُ
يعنى : چه دستى را كه من به حسب ضرورت بوسيدم و آرزوى من جدا كردن او بوده است ، نعوذ باللّهِ مِن انغمارِ عُقُولِهم .
خلاصه ، اگر تمسك ايشان به نماز كردن ابى بكر است در مسجد زمان اشتداد حضرت
1.بدين لفظ بيشتر در نزد علماى متأخر خصوصاً اصوليين و اهل كلام مشهور است چنانچه در قوانين الاصول : ۳۵۴ و ۳۸۴ به حضرت نبوى صلى الله عليه و آلهنسبت داده شده ولى از قدماى اهل سنت نيز نقل شده مانند نووى در مجموع ۱۰/۴۲ ، البته آنچه از عامه مشهور است « لا تجتمع أمتى على ضلالة » مى باشد . رجوع كنيد به : سنن ابن ماجه ۲/۱۳۰۳ ح ۳۹۵۰ ، مواهب الجليل ۳/۶۴ ، الصراط المستقيم ۱/۱۱۳ ( در ردّ اين حديث ) ، نيز ۳/۱۲۵ ـ ۱۲۶ .
2.اشاره به كلام اميرالمؤمنين عليه السلام درباره مردم كه الناس ثلاثة : فعالم ربانى ، ومتعلم على سبيل نجاة و همج رعاع أتباع كل ناعق . . » رجوع كنيد به نهج البلاغه ۴/۳۵ ( عبده ) خطبه ۱۴۷ .