۱۷۲.امام على عليهالسلامـ در وصيّت خود به فرزندانش ـ: فرزندانم! دلها سپاهيانى فراهمآمده هستند كه با دوستىبه يكديگر مىنگرند و بدينگونه با يكديگر رازگويى مىكنند . در باب دشمنى نيز چنين است . پس اگر كسى را بى آن كه خود به سوىشما پيشدستى كرده باشد ، دوست داشتيد ، بدو اميدوار باشيد و هرگاه كسى را بى آن كه بدىاى از او به شما رسيده باشد ، دشمن داشتيد ، از او بپرهيزيد .
۱۷۳.الاختصاصـ به نقل از اَصبغ بن نُباتَه ـ: همراه امير مؤمنان بودم كه مردى نزدش آمد و به ايشان سلام كرد و سپس گفت : اى امير مؤمنان! به خدا سوگند ، من تو را در راه خدا دوست دارم و تو را در نهان ، چنان دوست دارم كه آشكارا دوست دارم ، و چنان در نهان به ولايت تو در راه خدا پايبندم كه آشكارا بدان پايبندم .
امير مؤمنان ، سر خود را زير انداخت و نوك شاخهاى را كه در دست داشت ، مدّتى بر زمين زد . سپس سر خود را بلند كرد و فرمود پيامبر : «خدا برايم هزار حديث گفت كه براى هر حديثى ، هزار در است . جانهاى مؤمنان ، در هوا يكديگر را مىبينند و يكديگر را مىبويند و شناسايى مىكنند . پس هر يك كه ديگرى را شناخت ، با آن الفت مىگيرد ، و هر يك نشناخت ، با آن ديگرى اختلاف مىيابد . به حقّ خداوند قسم كه دروغ مىگويى و من ، نه چهرهات را در ميان چهرهها[ى دوستدارانم ]مىشناسم و نه نامت را در ميان نامهاى آنها» .
۱۷۴.امام باقر عليهالسلام : هان ! جانها [همچون ]سپاهيانى فراهمآمدهاند . پس آنها كه يكديگر را بشناسند ، با يكديگر الفت خواهند گرفت و آنها كه يكديگر را نشناسند ، با يكديگر اختلاف خواهند يافت . چون جان در همان آسمان ، دوستى و دشمنى مىكند . پس اگر در آسمان دوستى كرد ، در زمين نيز دوستى مىكند و اگر در آسمان دشمنى كرد ، در زمين نيز دشمنى مىكند .
۱۷۵.امام صادق عليهالسلام : جانها [همچون ]سپاهيانى فراهمآمدهاند . پس آنها كه در [عالم ]ميثاق ، ۱ يكديگر را بشناسند ، در اينجا با يكديگر الفت مىگيرند وآنها كه [در عالم ميثاق ، ]يكديگر را نشناسند ، در اينجا اختلاف خواهند كرد .