بدان كه پس از صاحب معالم و صاحب مدارك شايع شد كه اخبار معتبر ما را - كه قدماى فقيهان و بلكه متأخران آنان، آنها را معتبر مى دانستند -... به اين سبب كه جز توثيق و كمى از اسباب حسن را معتبر نمى دانند، ردّ مى كردند و به همين دليل وضعيت فقه و فتاواى آنان مختل گرديد و غالب مسائل فقهى را ثابت نمى دانستند.
اين اسباب ظن آور را فقيهان در كتابهاى استدلالى خويش و رجاليان در علم رجال، معتبر دانسته، بنابراين بايد اين اسباب ظن آور را شناخت و بدانها توجه داشت تا اخبار بسيار و معتبر را نفى و طرد نكنند و با روش فقيهان شيعه، چه قدما و چه متأخران مخالفت نكنند و در اكثر مسائل فقهى در حيرت و ترديد قرار نگيرند... .