سه روايت استخراج نشده عبارت اند از روايتى كه به شماره 52 در چاپ اوّل همين كتاب ذكر شده است، ۱ روايتى كه به شماره 1 در صفحه 127 در مسند چاپ شده در بيروت آمده ۲ و باز روايتى ديگر از همين مسند كه به شماره 14 در صفحه 87 آمده است. ۳
ب . به خاطر تعجيل و محذوراتى ترجمه روايات، برگرفته همان ترجمه اى است كه در كتاب استاد عطاردى صورت پذيرفته وكار تازه اى صورت نگرفته است. بنابراين، نقايصى كه پيش تر براى آن ترجمه يادآور شد، در اين جا نيز قابل تكرار است؛ اما همان جا هم گفته شد كه ترجمه هايى از اين دست براى عموم قابل استفاده است.
نيز در مقدمه كتاب در ذيل عنوان «مشايخ و راويان حضرت عبدالعظيم» مطالب ذكر شده در شرح حال اساتيد و شاگردان آن بزرگوار همان مطالبى است كه در كتاب استاد عطاردى آمده است، با اين تفاوت كه در كتاب ايشان بخش اساتيد مجزا از بخش شاگردان و در كتاب فعلى اين دو بخش يكى شده و به جاى آن نام اساتيد و شاگردان براى آسان يابى بر اساس حروف الفبا مرتب شده است. به نظر مى رسد دليل عدم تفكيك بخش اساتيد از بخش شاگردان و ادغام اين دو در يكديگر، كمىِ تعداد عده مزبور باشد، و اگر نه ترتيب الفبايى منافاتى با تفكيك مذكور ندارد.
بجا بود كه در مقدمه كتاب، به برگرفته ها از كتاب استاد عطاردى اشاره اى مى شد.
ج . ايراد سومى كه به مسند چاپ شده در بيروت الشريف المعتمد شاه عبدالعظيم الحسنى حياته و مسنده گرفته شد، در اين كتاب نيز وجود دارد، اما خفيف تر از كتاب مذكور.
1.ر.ك: عيون أخبارالرضا(ع)، ج ۲، ص ۲۳، ح ۳ (باب: فيما جاء عن الرضا(ع) من الأخبار المجموعة).
2.ر.ك: بحارالأنوار، ج ۷۲، ص ۱۹۵، ح ۱۷ به نقل از قصص الأنبياء با رمز «ص».
3.ر.ك: تفسير القمى، ج ۲، ص ۲۹۴ ؛ بحارالأنوار، ج ۲۳، ص ۳۸۳ به نقل از آن .