طعم گرسنگى را دريابى و فقيران و گرسنگان را فراموش نكنى. پادشاه گفت: فكر پسنديده اى است؛ همين كار را بايد كرد. از همان زمان عادت شد كه ملوك در هر شبانه روز يك بار سفره پهن كنند.
ديدار دوباره برادران
وقتى خشكسالى فراگير شد، به سرزمين كنعان هم رسيد و يعقوب و فرزندانش در سختى بسيار به سر مى بردند. تا اينكه شنيدند كه در هيچ سرزمينى نمى توان غذا يافت بجز نزد عزيز مصر. يعقوب عليه السلام به پسرانش گفت: چاره اى نداريد جز آنكه به مصر رويد و هر سرمايه اى كه مى توانيد با خود ببريد و مقدارى غذا بياوريد. بنيامين، برادر مادرى يوسف را نزد خود نگاه داشت تا با انس با او غم دورى يوسف را تسلى دهد و ده پسر بزرگ تر را روانه مصر كرد. منزل يعقوب عليه السلام در غربات، يكى از سرزمين هاى فلسطين بود و مردم شام بدوى و صحرا نشين بودند و سرمايه و مال آنان چهارپايان بود. يوسف عليه السلام منتظر رسيدن آنان بود. فرزندان يعقوب اندك سرمايه اى كه براى چوپانان ميسر بود، از دوغ و كشك و چند تكه گليم و مقدارى پشم رنگ كرده برداشتند و روى به سوى مصر گذاشتند. وقتى نزد يوسف رفتند، يوسف آنان را شناخت، اما آنان يوسف عليه السلام را نشناختند.
عبداللّه بن عباس گفته است: از روزى كه برادران يوسف او را به چاه انداختند تا روزى كه در مصر پيش او رفتند، چهل سال طول كشيد و به همين دليل او را نشناختند. همچنين گفته اند كه از اين رو او را نشناختند كه او