در آن وقت قبر امامزاده طاهر عليه السلام در سردابى بود كه هيچ كس به زيارتش مشرّف نمى شد . چون ظلّ السلطان بيدار مى شود و مشاهده مى كند كه به كرامت آن بزرگوار بينايى اش برگشته است ، همان روز از فرانسه به تهران ، كه دارالخلافه بود ، تلگرام مى فرستد و به شهردار و فرماندار تهران ، رضاقليخان سراج الملك فرمان مى دهد . فورا مهندس و معمار برده و براى آن حضرت گنبد و حرم و ضريحى فولادين ترتيب دهد . ۱
كرامت 2
هنگامى كه ظلّ السّلطان دستور ساخت گنبد و ضريحى براى امامزاده طاهر داد ، در
هنگام تخريب بناى قديمى ، به قبر شريف رسيدند و آن را نبش كردند ، ديدند جسد شريف آن بزرگوار پس از صدها سال ترو تازه و سالم است ، گويى امروز به خاك سپرده شده است .
قبر شريف تعمير و حرم ساخته شد و بر صندوق قبر ، ضريح فولادى بزرگى نهاده شد و گنبد كاشى بر آن بنيان گرديد .
در فرازى از زيارت نامه آن حضرت مى خوانيم:
لَقَد اَظْهرَ اللّهُ جَسَدَك الطَّيِّبَ ، وَ بَدَنكَ الطاهِرَ ، بَعْدَ مُضِيِ قُرُونٍ مُتَطاوِلَةٍ وَ سِنينَ مُتكاثِرَةٍ ، بَعدَ اِرتِحالِكَ إلى جوارِاللّهِ؛خداوند پيكر پاك و بدن پاكيزه ات را پس از گذشت قرنهاى متمادى و ساليان فراوان از ارتحالِ تو به جوار حق تعالى ، نمايان ساخت .۲
ممكن است برخى تصوّر كنند كه سالم ماندن جسد مربوط به خاك و هواى آن محلّ است و كرامتى براى صاحب جسد نيست .
اين تصوّر از حقيقت به دور است؛ چراكه:
اوّلاً ، در همه مواردى كه پيكر بنده صالحى پس از صدها سال تروتازه پديدار