2 . نامه اى براى آيندگان!
در تاريخ ايران از ميان فهرست پادشاهانى كه بر عليه ديانت و مظاهر اسلام قد برافراشتند نام رضاخان قلدر ، فراموش ناشدنى است . به ويژه آنكه در اعمال كينه توزانه خود بر ضد حجاب و روحانيت ، خفقان دهشتناكى را حاكم نموده بود .
اين ماجرا در اوج آن شقات آغاز شده است:
صندوق منبتى براى قراردادن بر روى مرقد مطهر امامزاده حمزه عليه السلام ساخته و آماده نصب شده بود . در اين حين ، يكى از خادمين تصميم گرفت نامه اى بنويسد و در آن وضعيت و موقعيت زمان خود را تشريح كند . او در اين نامه ، ابتدا نام و مشخصات خود را نوشت و اينكه در چه تاريخى و در زمان حكومت چه كسى آن را نگاشته است . و سپس ظلم رضاخان و كينه ورزيهاى آن خبيث را بر عليه دين و پرده درى اعتقادات مذهبى مردم شرح داد .
او در يك فرصت مناسب ، اين نامه را در آخرين مرحله نصب صندوق ، ميان صندوق و سنگ مرقد قرار داد ، تا شايد پس از گذشت قرنها ، اگر تعمير و يا تعويضى براى اين صندوق صورت گرفت ، آيندگان با خواندن اين نامه به يك سند تاريخى و شاهد عينى به سندى از ظلم دوران سلطنت رضاخان دست بيابند و از آن مطلع شوند ... .
اما دست بر قضا ، اين مدت بيش از چهل سال طول نكشيد ، و در سال 1350 يكى از مؤمنين بانى ساخت صندوق خاتم شد تا به جاى صندوق منبت قبلى براى مرقد مطهر حضرت حمزة بن موسى عليه السلام نصب شود .
خبر كه به گوش آن خادم ـ يعنى نويسنده نامه چهل سال قبل ـ رسيد ، وحشت و اضطراب تمام وجودش را فرا گرفت ... خدايا چه خواهد شد ، برداشتن صندوق همان و عيان شدن نامه همان ، آن هم در اوج قدرت محمّد رضا پسر رضاخان قلدر!
درصدد چاره برمى آيد ، اما راهى به جز توسل به جناب حمزة عليه السلام نمى يابد .