2. بست نشينى ميرزا عباس بيات ايروانى معروف به حاجى ميرزا آقاسى، صدر اعظم محمدشاه قاجار، كه پس از فوت او به دليل وحشت از سابقه صدارتِ سيزده ساله و مخالفان حكومتى و دربارى خويش و همچنين به شكست انجاميدن توطئه اش در نايب السلطنه كردن عباس ميرزا ملك آرا، برادر ناتنى و كوچك تر ناصرالدين شاه، تا آمدن ناصرالدين شاه از تبريز به تهران (كه با مخالفت مادر عباس ميرزا ملك آرا روبه رو گرديد)، از كاخ عباسيه در شميرانات به تهران فرار كرد و سپس با رفتن به حرم حضرت عبدالعظيم عليه السلام در آنجا متحصن گرديد كه سرانجام با بخشيده شدن از سوى ناصرالدين شاه و اجازه او به عتبات رفت و تا پايان عمر در آنجا ساكن گرديد (1264 قمرى). ۱
3. سيدجمال الدين اسدآبادى، روحانى روشن فكر و آزادى خواه، هنگامى كه در سفر دوم خويش به ايران ـ عليرغم دعوت از سوى ناصرالدين شاه قاجار ـ پس از چندى با مخالفت او و صدر اعظمش، على اصغر خان امين السلطان، مواجه گرديد . با ترك منزل حاج محمدحسن امين الضرب به زاويه حضرت عبدالعظيم عليه السلام رفته و در مدت هفت ماه و چند روز به تبليغ عليه سلطنت استبدادى و نشر افكار و عقايد خود مى پرداخت كه سرانجام شبانه به دستور شاه و توسط پانصد سوار از آن مكان به كرمانشاه و سپس بغداد تبعيد گرديد. ۲
4. ميرزا رضا كرمانى، شاگرد و مريد سيدجمال الدين اسدآبادى، كه در سال 1313 قمرى با شليك گلوله به ناصرالدين شاه قاجار او را قبل از شروع مراسم پنجاهمين سالگرد سلطنت در بقعه حضرت عبدالعظيم عليه السلام به قتل رساند، به بهانه دادخواهى و