نقد نويسنده كتاب حديث هاى خيالى ما را بر آن داشت كه روايات تفسيرى امام باقر(ع) و امام صادق(ع) را گردآورى كنيم.
تفسير امام باقر(ع) كه معروف به تفسير أبوالجارود است و بخشى از آن توسط شاگرد على بن ابراهيم در تفسير على بن ابراهيم آمده است، هم اكنون به عنوان مستقل در دسترس نيست.
همين گونه روايات تفسيرى امام باقر(ع) كه در تفسير على بن ابراهيم و در موارد ديگر موجود است، بايد به طور مستقل و جداگانه چاپ گردد؛ چرا كه شايد پندار برخى و از جمله ناقد بر اين بوده است كه ما اين اندازه از امام باقر(ع) روايت تفسيرى نداريم و بنابراين، حتماً منظور از أبوجعفر كه در كلام شيخ آمده، أبوجعفر طبرى است، نه أبوجعفر باقر(ع)؛ با اين كه ما روايات تفسيرى بسيارى از امام باقر(ع) هم اكنون در ميراث روايى داريم كه چون مستقلاً مطرح نشده است، عظمت و چشمگيرى و گستردگى آن برايمان روشن نيست.
نام امام باقر(ع) به عنوان درخشنده ترين نام ها و قوى ترين مفسران قرآن در ميان كتاب هاى تفسيرى مى درخشد؛ به گونه اى كه عنوان أبوجعفر به اين شخصيت بزرگ منصرف است كه مانندش در ميان مفسران نيست و لا يقاس ب آل محمّد من احد. و اگر تفسير امام باقر(ع) در دسترس بود و همگان با روايات تفسيرى امام باقر(ع) در تفاسير آشنا بودند، اين توهّم غلط براى ناقد پديد نمى آمد.
مجموعه موارد روايات امام باقر أبوجعفر محمّد بن عليّ(ع) در التبيان در حدود 250 مورد است كه هم اكنون در پى گردآورى اين موارد با عنوان روايات تفسيرى امام باقر(ع) در التبيان هستيم. پس از اين كار قصد آن داريم كه مجموعه روايات تفسيرى امام باقر(ع) را جمع آورى كنيم؛ چه اينها كه در التبيان آمده بود و چه روايات تفسيرى ديگر اين امام.
و در مرحله سوم شايسته است به تدوين مجموعه روايات تفسيرى همراه با تحليل پرداخته شود. از خداوند بزرگ توفيق مى طلبم.
ما بر اين باوريم كه دفاع ما جاى هيچ گونه ابهامى را باقى نگذاشته و به درستى توانسته پرده از چهره اين نقد محققانه و منصفانه!! برگيرد؛ به گونه اى كه توافق ايشان را با دفاع شاهد خواهيم بود؛ گرچه تاكنون از ايشان چنين اعتراف به حقّى را مشاهده نكرده ايم، ولى در نااميدى بسى اميد است.