23
ميزان الحكمه ج 06

2057

تَفسيرُ الشُّكر

۹۷۹۸.الإمامُ عليٌّ عليه السلام :حَقٌّ على مَن اُنعِمَ علَيهِ أن يُحسِنَ مكافَأةَ المُنعِمِ ، فإن قَصُرَ عن ذلكَ وُسْعُهُ فعلَيهِ أن يُحسِنَ الثَّناءَ ، فإن كَلَّ عن ذلكَ لِسانُهُ فعلَيهِ بمَعرِفَةِ النِّعمَةِ و مَحَبَّةِ المُنعِمِ بها ، فإن قَصُرَ عن ذلكَ فلَيسَ للنِّعمَةِ بِأهلٍ . ۱

۹۷۹۹.عنه عليه السلام :إذا اُخِذَت مِنكَ قَذاةٌ فَقُلْ : أماطَ اللّهُ عنكَ ما تَكرَهُ . ۲

۹۸۰۰.الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام :أمّا حَقُّ ذِي المَعروفِ علَيكَ فأن تَشكُرَهُ و تَذكُرَ مَعروفَهُ ، و تُكسِبَهُ المَقالَةَ الحَسَنَةَ ، و تُخلِصَ لَهُ الدعاءَ فيما بينَكَ و بينَ اللّهِ عَزَّ و جلَّ ، فإذا فَعَلتَ ذلكَ كنتَ قد شَكَرتَهُ سِرّا و عَلانِيَةً ، ثُمّ إن قَدَرْتَ على مُكافَأتِهِ يَوما كافَيتَهُ . ۳

۹۸۰۱.الإمامُ الباقرُ عليه السلام :مَن صَنَعَ مِثلَ ما صُنِعَ إلَيهِ فإنّما كافَأ ، و مَن أضعَفَ كانَ شاكِرا . ۴

۹۸۰۲.الكافي عن فضل البقباق:سألت أبا عبد اللّه عليه السلام عن قول اللّه عزّ و جلّ : «و أمّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ»۵ قال: الذي أنعَمَ علَيكَ بما فَضَّلَكَ و أعطاكَ و أحسَنَ إلَيكَ ، ثُمّ قالَ فَحَدَّثَ بِدِينِهِ و ما أعطاهُ اللّهُ و ما أنعَمَ بهِ علَيهِ . ۶

2057

معناى سپاسگزارى

۹۷۹۸.امام على عليه السلام :كسى كه به او نيكى شده ، وظيفه دارد نيكى كننده را به خوبى پاداش دهد . اگر توان اين كار را نداشت ، بايد به خوبى تشكّر كند و اگر زبانش از اين كار هم قاصر بود ، وظيفه دارد كه ارزش آن نيكى را بشناسد و خوبى كننده را دوست داشته باشد و چنانچه از اين كار هم كوتاهى كرد ، لايق نيكى نيست .

۹۷۹۹.امام على عليه السلام :اگر كسى خاشاكى از بدن تو برداشت [دعايش كن و] بگو : خداوند آنچه را ناخوش مى دارى از تو دور گرداند .

۹۸۰۰.امام زين العابدين عليه السلام :حقّ كسى كه به تو نيكى مى كند اين است كه از او تشكر كنى و نيكيش را به زبان آورى و از وى به خوبى ياد كنى و ميان خود و خداوند عزّ و جلّ برايش خالصانه دعا كنى . اگر چنين كنى بي گمان پنهانى و آشكارا از او تشكر كرده باشى . وانگهى اگر روزى توانستى نيكى او را جبران كنى ، جبران كن .

۹۸۰۱.امام باقر عليه السلام :هركه در قبال خوبى اى كه به وى شده همانند آن خوبى كند ، آن خوبى را جبران و اگر دو برابر آن خوبى كند، سپاسگزارى كرده است .

۹۸۰۲.الكافىـ به نقل از فضل البقباق ـ: از امام صادق عليه السلام از آيه: «و اما نعمت خداوندگارت را بازگوى» سؤال كردم فرمود : يعنى كسى كه با بخشش و دهش و احسانش به تو ، تو را نواخت . سپس فرمود : پس [بايد ]دين خود را و عطا و نعمتى را كه خداوند به او عنايت كرده است بازگو كند .

1.الأمالي للطوسي : ۵۰۱ / ۱۰۹۷ .

2.الخصال : ۶۳۵/۱۰ .

3.الخصال : ۵۶۸/۱ .

4.معاني الأخبار : ۱۴۱/۱ .

5.الضحى : ۱۱ .

6.الكافي : ۲/۹۴/۵ .


ميزان الحكمه ج 06
22

2056

الحَثُّ عَلى شُكرِ المُحسِنِ

۹۷۹۱.الإمامُ عليٌّ عليه السلام :الشُّكرُ أحَدُ الجَزاءَينِ . ۱

۹۷۹۲.عنه عليه السلام :الشُّكرُ تَرْجُمانُ النِّيَّةِ و لِسانُ الطَّوِيَّةِ . ۲

۹۷۹۳.عنه عليه السلام :أحسَنُ السُّمْعَةِ شُكرٌ يُنشَرُ . ۳

۹۷۹۴.عنه عليه السلام :شُكرُكَ للرّاضِي عنكَ يَزِيدُهُ رِضا و وَفاءً ، شُكرُكَ للساخِطِ علَيكَ يُوجِبُ لكَ مِنهُ صَلاحا و تَعَطُّفا . ۴

۹۷۹۵.عنه عليه السلام :الشُّكرُ أعظَمُ قَدرا مِن المَعروفِ ؛ لأنّ الشُّكرَ يَبقى و المَعروفَ يَفنى . ۵

۹۷۹۶.عنه عليه السلام :مَن شَكَرَ على غيرِ إحسانٍ ذَمَّ على غَيرِ إساءَةٍ . ۶

۹۷۹۷.الإمامُ الحسنُ عليه السلام :اللُّؤمُ أن لا تَشكُرَ النِّعمَةَ . ۷

2056

تشويق به سپاسگزارى از نيكوكار

۹۷۹۱.امام على عليه السلام :سپاسگزارى ، خود، يك پاداش دادن است .

۹۷۹۲.امام على عليه السلام :سپاسگزارى، بازگو كننده نيّت است و زبانِ درون .

۹۷۹۳.امام على عليه السلام :بهترين آوازه، تشكّرى است كه منتشر شود .

۹۷۹۴.امام على عليه السلام :سپاسگزارى تو از كسى كه از تو راضى است ، موجب رضايت و وفادارى بيشتر او مى شود، و سپاس گزاريت از كسى كه از تو ناخشنود است ، سبب رفع ناراحتى و مهربانى او نسبت به تو مى شود .

۹۷۹۵.امام على عليه السلام :تشكّر كردن، ارزشمندتر از نيكى كردن است ؛ زيرا تشكّر باقى مى ماند و نيكى از بين مى رود .

۹۷۹۶.امام على عليه السلام :هر كس بى آن كه خوبى بيند، تشكّر كند ، بى آن كه بدى بيند، نيز نكوهش كند .

۹۷۹۷.امام حسن عليه السلام :پستى اين است كه سپاسگزار نعمت نباشى .

1.غرر الحكم : ۱۶۸۶ .

2.غرر الحكم : ۱۳۰۰ .

3.غرر الحكم : ۳۰۱۳ .

4.غرر الحكم : (۵۶۶۸ ـ ۵۶۶۹) .

5.غرر الحكم : ۲۱۷۶ .

6.غرر الحكم : ۸۶۹۳ .

7.تحف العقول : ۲۳۳ .

  • نام منبع :
    ميزان الحكمه ج 06
    سایر پدیدآورندگان :
    شیخی، حمید رضا
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    سازمان چاپ و نشر دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1386
    نوبت چاپ :
    هفتم
تعداد بازدید : 583828
صفحه از 600
پرینت  ارسال به