۲۰۷۱۰.عنه عليه السلامـ لَمَّا سُئلَ عنِ الأنفالِ ـ: مِنها المَعادِنُ ، و الآجامُ ۱ ، و كلُّ أرضٍ لا رَبَّ لَها ، و كُلُّ أرضٍ بادَ أهلُها فهُو لَنا . ۲
۲۰۷۱۱.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :الأنفالُ ما لَم يُوجَفْ ۳ علَيهِ بخَيلٍ و لا رِكابٍ ، أو قَومٌ صالَحوا ، أو قَومٌ أعطَوا بأيدِيهِم ، و كُلُّ أرضٍ خَرِبَةٍ، و بُطونُ الأودِيَةِ ، فهُو لِرسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله ، و هُو للإمامِ مِن بَعدِهِ يَضَعُهُ حَيثُ يَشاءُ . ۴
۲۰۷۱۲.عنه عليه السلام :كُلُّ مالٍ لا مَولى لَهُ و لا وَرثَةَ لَهُ فهُو مِن أهلِ هذهِ الآيَةِ : «يَسْألونَكَ عَنِ الأنفالِ قُلِ الأنْفالُ للّهِ و لِلرَّسُولِ» . ۵
۲۰۷۱۳.عنه عليه السلامـ لَمّا سُئلَ عنِ الأنفالِ ـ: ما كانَ مِن الأرَضِينَ بادَ أهلُها و في غَيرِ ذلكَ الأنفالُ هُوَ لَنا .
و قالَ : سُورَةُ الأنفالِ فيها جَدْعُ الأنفِ .
و قالَ : «ما أفاءَ اللّهُ على رَسُولِهِ مِن أهْل القُرى»۶«فما أوْجَفْتُمْ علَيهِ مِن خَيْلٍ و لا رِكابٍ و لكنَّ اللّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ على مَن يَشاءُ»۷ قالَ : الفَيءُ ما كانَ مِن أموالٍ لَم يَكُن فيها هِراقَةُ دمٍ أو قَتلٌ ، و الأنفالُ مِثلُ ذلكَ هُو بمَنزِلَتِهِ . ۸
۲۰۷۱۰.امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از انفال ـفرمود : از جمله انفال است معادن و بيشه ها و جنگل ها و هر زمين بى صاحب و هر سرزمين و آبادى اى كه اهالى آن از ميان رفته باشند. اينها متعلّق به ما مى باشد.
۲۰۷۱۱.امام صادق عليه السلام :انفال آن چيزى است كه [براى به دست آوردنش] اسب يا شترى نتاخته اند، يا [اموال ]مردمى كه [در وا گذارى آنها به مسلمانان با ايشان] مصالحه كرده باشند يا [آنچه ]كه مردمى با دست خود بپردازند و هر زمين ويرانه اى و بستر رودها. اينها از آنِ رسول خدا صلى الله عليه و آله است و پس از او به امام تعلّق دارد و او هر گونه كه بخواهد به مصرف مى رساند.
۲۰۷۱۲.امام صادق عليه السلام :هر مال و ثروتى كه صاحب و وارث ندارد، مصداق اين آيه است : «از تو درباره انفال مى پرسند؛ بگو : انفال از آنِ خدا و رسول است».
۲۰۷۱۳.امام صادق عليه السلامـ نيز در پاسخ به سؤال از انفال ـفرمود : هر زمين و آبادى اى كه سكنه آن نابود شده باشند و جز اينها انفال است و تعلّق به ما دارد.
و فرمود : در سوره انفال بريدن بينى است [بينى دشمنان را به خاك مى مالد و آنها را خوار و زبون مى كند].
و فرمود : «آنچه خدا از [دارايى ]ساكنان آن قريه ها عايد پيامبرش گردانيد»، «پس شما براى تصاحب آن اسب يا شترى بر آن نتاختيد بلكه خدا فرستادگانش را بر هر كه بخواهد چيره مى گرداند».
فرمود : فيئ، آن اموالى است كه براى تصرّف آنها خونى ريخته نشده يا قتل و كشتارى رخ نداده باشد. انفال نيز مانند اينهاست و به منزله فيئ مى باشد.