و از اين جاست كه حضرت پيغمبر ـ عليه الصّلاة والسّلام ـ فرمود كه: «والذي نفسي بيده ، لو لم تذنبوا لذهب اللّه بكم ، و لجاء بقومٍ يذنبون فيستغفرون اللّه فيغفر لهم» ۱ يعنى به خداى ۲ كه جان محمّد در قبضه قدرت اوست كه اگر شما كه بندگان خداييد گناه نمى كرديد ، ۳ حضرت اللّه تعالى شما را برطرف مى ساخت و جمعى ديگر خلق مى فرمود تا گناه مى كردند و از حضرت او آمرزش آن گناه مى خواستند . پس آن حضرت ، جمله گناهان ايشان را عفو مى فرمود و ۴ ايشان را از مقبولان مى گردانيد .
اى سعادتمند! چون بدين فصل الخطاب ، محرم حريم ملك توّاب ، جافيان ۵ تيره روزگار و عاصيان بدكردار را هدايت مى فرمايد به تطهير سر از قاذورات معاصى به زلال ۶ استغفار و به تنوير مشكات باطن از كدورات ظلمات ذنوب به مصباح توبه كه عبارت است از باز كشيدن عنان نفس از راه جفا با ندامت از ما مضى ۷ و روى آوردن به بساط وفا كه اين خود به حقيقت مبدأ راه طالبان و سرمايه فتوح صادقان و مفتاح ابواب سعادت سالكان است .
نظم
اگر به آب ندامت برآورى غسلىهمه كدورت دل را صفا توانى كرد
ز منزل هوس ار يك دو گام پيش نهىنزول در حرم كبريا توانى كرد
پس بايد كه بنده به آب ندامت به هدايت «النّدم توبةٌ» ۸ جرايم ماضيه را از دفاتر اعمال خود بشويد و به سكّين ۹ استغفار ، نقوش گناه از ۱۰ ضمير بستراند ۱۱ تا از هاويه
1.صحيح مسلم ، ج ۸ ، ص ۹۴ .
2.ف: خدايى .
3.ف: مى كرديد .
4.ف: ـ و .
5.. م: طاقيان .
6.ف: دلال .
7.ف: معاصى .
8.من لا يحضره الفقيه ، ج ۴ ، ص ۳۸۰ ؛ تحف العقول ، ص ۵۵ ؛ بحار الأنوار ، ج ۷۴ ، ص ۱۵۹ .
9.ف: تسكين (به سكيّن) .
10.ف: + صفحه .
11.ف: ستراند .