۹.مالك جهنى گويد :از امام صادق عليه السلام از معنى آيه شريفه « أَوَلاَ يَذْكُرُ الإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئاً » سؤال كردم .
فرمود : در اين هنگام در عالم مشيّت و آفرينش انسانى وجود نداشت .
راوى گفت : عرض كردم : پس معنى « هَلْ أَتَى عَلَى الإِنسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْئاً مَذْكُوراً » چيست ؟
فرمود : در اين زمان مشيّت به آفرينش انسان تعلّق گرفته بود ولى هنوز وجود خارجى نداشت .
۱۰.ابو بصير گويد :از حضرت صادق عليه السلام از قول خداوند « الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ » پرسيدم .
فرمودند : آنان كسانى هستند كه امور خود را به آل محمّد عليهم السلام واگذارند ، و هرگاه از آنها حديثى شنيدند در آن كم و زياد نكنند ، و خبر را همانگونه كه شنيده اند به مردم برسانند .
۱۱.مالك جهنى گفت :به حضرت صادق عليه السلام عرض كردم : معنى آيه شريفه « وَأُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنذِرَكُم بِهِ وَمَن بَلَغَ » چيست ؟
فرمود : مقصود از «من بلغ» امامان از آل محمّد عليهم السلام هستند كه مردم را بوسيله قرآن انذار مى كنند همانگونه كه پيغمبر انذار مى كرد .
