«ظاهر اين است كه روايت حضرت رضا عليه السلام در وجوب بهشت براى زيارت فاطمه دختر موسى بن جعفر عليه السلام است، نه براى عبدالعظيم». ^۱
استاد بزرگوار آية اللّه خويى(ره)، آنچه را كه در كتاب «اختصاص» آمده است كه امام هشتم به عبدالعظيم فرمود: «سلام مرا به اولياى من برسان»، به خاطر ارسال حديث نامعتمد دانسته و نوشته اند: «متحصل از كلمات اصحاب ما اين است كه عبدالعظيم، امام رضا عليه السلام را نديده است، تا چه رسد كه در حيات آن امام درگذشته باشد». ^۲
پس ظاهرا بلكه مطمئنا وى محضر امام هشتم را درك نكرده و مستقيما از او روايتى نشنيده است.
سيد عبدالعظيم حسنى مورد احترام امامان عصر خويش بوده است و عالمان انساب و تذكره نويسان در طول زمان او را به جلالت قدر ستوده اند. و روايتها از او در كتابهاى علماى شيعه آمده است؛ از جمله، روايتى كه از ابو بصير از امام صادق عليه السلام در بيان (الذين يستمعون القول فيتَّبعُون أحسنه) در كافى است. ^۳

مؤلف كتاب «جنة النَّعيم» با آنكه نام زوجه آن جناب را هم نوشته، ^۱ متعرض تاريخ ولادت، سن و سال دقيق رحلت او نشده و تنها نويسد:
«پس بايد وفات حضرت عبدالعظيم، اوايل 250 هجرى، چند سال قبل از شهادت حضرت امام على النقى عليه السلام باشد». ^۲
از امامان بزرگوار، با امام جواد، امام هادى و امام عسكرى عليهم السلام معاصر بوده است. امّا آيا محضر حضرت امام على بن موسى عليه السلام را هم درك كرده و حديثى شنيده است؟ مؤلف الذريعه در اين باره مى نويسد:
«عصر امام رضا و امام جواد عليهم السلام را درك نمود و ايمان خود را بر امام هادى عليه السلام عرضه كرد. و از برخى كتاب ها نقل است كه وفات او در نيمه شوال سال 252 هجرى است». ^۳
ابن بابويه در «من لا يحضره الفقيه» در باب روزه يوم الشك، روايتى از او از امام رضا عليه السلام آورده و ذيل آن نوشته است: «مصنف كتاب گويد حديثى است غريب و آن را جز از طريق عبدالعظيم حسنى نمى شناسم». ^۴
همچنين در تعليقه شهيد ثانى بر «خلاصه» آمده است كه حضرت رضا عليه السلام بر زيارت او توصيه فرموده است. ^۵ ليكن عالم رجالى معاصر جناب آقاى شوشترى نويسد: