عبدالعظيم بن عبداللّه ، همه روايتهاى خود را براى ما حديث كرد. ۱
3) شيخ الطائفه محمد بن الحسن الطوسى(م 460 ه.ق) نويسد: عابد، پارسا و مرضى بود. ۲
4) سيد عالم نسب دان ابو اسماعيل ابراهيم بن عبداللّه بن حسن بن على شاعر، صاحب كتاب «منتقلة الطالبية»، ۳ در زمره طالبيانى كه به رى آمده اند درباره عبدالعظيم نويسد:
ابوالقاسم، عبدالعظيم بن عبداللّه بن على بن حسن بن زيد، محدث و زاهد بود. او را مشهدى است در شجره رى و قبر او زيارت كنند. مادر او ام ولد است.
سده هفتم
در كتاب «الشجرة المباركة في الانساب الطالبية» كه آن را از امام فخر رازى ۴ دانسته اند آمده است:
عبدالعظيم در رى كشته شد و مزار او بدان جا معروف و مشهور است. ۵
آنچه در باب كشته شدن حضرت عبدالعظيم در اين كتاب (منسوب به امام فخر) آمده، در كتابهاى ديگر نيست. تنها مؤلف «جنة النعيم» نويسد:
بناءا على هذا استبعادى نمى رود كه حضرت عبدالعظيم به امر سلطان جائر و خليفه
1.رجال نجاشى، چاپ سنگى، تهران، ۱۳۱۷ ه.ق.
2.جنة النعيم، ص ۴۷۱ .
3.منتقلة الطالبية، نسخه عكسى كتابخانه لغت نامه دهخدا.
4.امام فخر رازى (م ۶۰۶ ه) از دانشمندان اهل سنّت است.
5.الشجرة المباركة، ص ۶۴ ، منشورات كتابخانه آية اللّه مرعشى .
