مشايخ و راويان حضرت عبدالعظيم عليه السلام :

1 ـ ابراهيم بن ابى محمود

ابراهيم بن أبى محمود از اصحاب حضرت موسى بن جعفر و على بن موسى عليهم السلام است. اين راوى از اهل خراسان بوده او از ثقات محدثين و جليل القدر است . علماى رجال در كتب خود وى را توثيق وتجليل كرده اند.
شيخ الطائفه در رجال خود او را از اصحاب حضرت كاظم و رضا عليهماالسلام شمرده و او را از اهل خراسان و مواليان و از ثقات ذكر نموده است.
نجاشى در فهرست خود گويد : ابراهيم بن ابى محمود خراسانى از ثقات مشايخ است و از حضرت رضا عليه السلام روايت مى كند ، و كتابى هم تاليف نموده است.
كشى در رجال خود گفته : نصر بن صباح گويد : ابراهيم بن ابى محمود نابينا بود ، و احمد بن محمّد بن عيسى مسائلى از طريق او از حضرت موسى بن جعفر عليهماالسلام روايت كرده ، و اين مسائل در حدود بيست و پنج صفحه بود ، ابراهيم بن ابى محمود تا مدتى بعد از حضرت رضا عليه السلام زندگى مى كرد.
حسن بن موسى خشاب ^۱ روايت كرده كه ابراهيم بن أبى محمود گفت : بر حضرت أبو جعفر عليه السلام وارد شدم و نامه هايى از طرف پدرش براى او داشتم ، هنگامى كه نامه ها را باو دادم . وى آنها را قرائت مى كرد و به چشمهاى خود مى گذاشت و مى فرمود : به خداوند سوگند اين خط پدرم مى باشد . و در اين حال مى گريست

ابوالقاسم عبدالعظيم بن عبداللّه بن على بن حسن بن زيد بن حسن بن على بن ابى طالب ثقه اى جليل القدر بود. گريزان از سلطان به رى درآمد و در آنجا بمُرد و به خاك سپرده شد. امام هادى عليه السلام به بعض از اصحاب خود فرمود: اگر قبر عبدالعظيم را زيارت مى كردى چون كسى بودى كه حسين بن على عليه السلام را زيارت كرده است. ^۱