ثقة الاسلام كلينى ـ رحمة اللّه عليه ـ در كافى ، از برقى احاديث فراوانى را تخريج كرده و توسط جماعتى از مشايخ خود از وى روايت مى كند ، و از آنان به « عدة من اصحابنا عن احمد بن محمّد بن خالد » تعبير مى نمايد.
شيخ صدوق در اول « من لا يحضره الفقيه » گفته است : من در تأليف اين كتاب بر طبق روش مصنفين كه مقصودشان جمع آورى اخبار و روايات است عمل نكرده ام ، بلكه مقصودم از تدوين اين كتاب فراهم آوردن رواياتى است كه مورد اعتماد و محمل اطمينان باشد ، ومن اكنون به كليه اخبار و احاديث وارده در اين كتاب اعتماد مى كنم و بر طبق آنها فتوى داده و عمل مى كنم و حكم به صحت صدور اين روايت مى دهم.
تمام روايات اين كتاب را از مصادر اوليه و كتب مشهوره كه مورد وثوق هستند و مرجع فقهاء و محدثين بوده اند اخذ كرده ام ، مانند كتاب حريز بن عبد اللّه ، و عبيد اللّه بن على حلبى ، على بن مهزيار . ـ تا آنجا كه فرموده ـ : و كتاب « محاسن » تأليف احمد بن ابى عبد اللّه برقى و ساير اصول و مصنفات اصحاب كه در طرق من موجود هستند و من اين كتابها را از مشايخ و اساتيد خود روايت مى كنم. ۱
شيخ الطائفه ابو جعفر طوسى قدس سره در فهرست گويد : احمد بن محمّد بن خالد برقى مكنى به ابو جعفر ، اصلش از كوفه بود . جد او محمّد را ، يوسف بن عمر والى عراق به زندان افكند واين واقعه بعد از شهادت زيد بن على بن الحسين عليهم السلام اتفاق افتاد و پس از مدتى يوسف بن عمر محمّد بن على را از بين برد.
خالد جد احمد بن محمّد كه در اين هنگام كودك بود به اتفاق پدر خود عبد