برقى مكنى به ابو جعفر ، اصلش از كوفه بود و در برقه قم اقامت داشت ، اين راوى از ثقات بشمار مى رود ، ولى از ضعفاء بسيار روايت مى كند و مراسيل را مورد اعتماد قرار مى دهد ^۱ .
ابن الغضائرى گويد : محدثين قم برقى را مورد طعن قرار داده اند ، و اخبار او را ضعيف شمرده اند ، وليكن واقع اينست كه وى خود مورد طعن نيست ، بلكه افرادى مورد طعن هستند كه برقى از آنان اخذ حديث كرده ، زيرا وى در نقل اخبار و روايات دقت زيادى نميكرد.
احمد بن محمّد بن عيسى برقى را از قم تبعيد كرد و علتش هم اين بود كه وى اخبار ضعاف را نقل مى كرد ، ولى پس از مدتى او را بار ديگر به قم برگردانيد و از وى معذرت خواست ، و در هنگام وفات برقى احمد بن محمّد بن عيسى با پاى برهنه در تشييع جنازه او شركت كرده ، و باين وسيله خود را مبرى داشت ، ابن الغضائرى در پايان گفته : من بروايات احمد بن محمّد بن خالد برقى اعتماد دارم و آنها را مورد عمل قرار مى دهم ^۲ .
قاضى نور اللّه شوشترى در مصائب النواصب ضمن پاسخ به يكى از مدعيان كه گفته : روايات شيعه منحصر به كتب اربعه است فرموده : انحصار اخبار شيعه به اين چهار كتاب درست نيست ، زيرا كتاب محاسن تأليف احمد بن محمّد بن خالد برقى و قرب الاسناد تأليف محمّد بن عبد اللّه بن جعفر حميرى هم از كتب بزرگ حديثى بشمار مى روند ^۳ .

الرحمان بطرف « قم » فرار كردند و در محلى به نام « برقه » اقامت گزيدند . احمد بن محمّد بن خالد شخصا از ثقات بشمار مى رود ، ولى از ضعفاء بسيار روايت كرده و مراسيل را مورد اعتماد قرار داده است.
احمد بن محمّد بن خالد كتب فراواني را تصنيف كرده كه از آنجمله كتاب « محاسن » است ، ولى در محاسن حذف و نقصان و دخل و تصرفى شده ، شيخ عليه الرحمة پس از اين گفتار فهرست كتب و مصنفات او را ذكر مى كند ، و طرق خود را به آنها مى رساند ^۱ .
نجاشى در فهرست خود نظير همين كلمات را كه از شيخ نقل كرديم آورده است و از كتب و تأليفات او به تفصيل اسم مى برد ^۲ .
ابن شهر آشوب در معالم العلماء گويد : احمد بن محمّد بن خالد برقى اصلاً از اهل كوفه بود و در رحبه « قم » اقامت داشت ، واز تصنيفات او كتاب محاسن است كه در او زيادى و نقصان و حذف و اسقاطى پيش آمده است. ^۳
ابن النديم در فهرست خود گفته : ابو عبد اللّه احمد بن محمّد بن خالد برقى قمى از اصحاب حضرت رضا عليه السلام بود و پس از وفات آن جناب با فرزندش ابو جعفر جواد عليه السلام مصاحب شد و كتب زيادى را تصنيف كرد ، ابن النديم پس از اين اسامى كتب او را با تفصيل و خصوصيات بيان داشته است ^۴ .
علامه حلى در خلاصه فرموده : احمد بن محمّد بن خالد بن عبد الرحمان بن على